Doe-het-(niet)-zelver


download (6)

Passie, geduld, vakkennis en concentratie zijn ingrediënten om een mooi stukje werk te maken. Aan alles schortte het bij mij niet, maar er werd altijd aan mijn getrokken, er was altijd wel een vorm van druk op de ketel en mijn hoofd was nooit leeg. Voorts bracht het ondernemerschap ook met zich mee dat niet altijd alles even leuk was om te doen, je deed het omdat je het kon. Maar het kwam regelmatig voor dat je hoofd er niet naar stond, of er niet de tijd voor vrij kon maken die je eigenlijk wilde hebben. Het heeft, mijn inziens, nooit afbreuk gedaan aan mijn kunnen, alleen kon het in mijn ogen altijd beter.

Ongezien blijkt in dat alles verandering gekomen. Ik had wel door dat wat ik de laatste tijd in mijn handen kreeg, mij tot in de kleine puntjes makkelijk afgingen. Zoals ik al vele malen schreef, aan passie en vakkennis geen gebrek, alleen het geduld en de concentratie waren schijnbaar lang niet in balans. En juist die twee belangrijke factoren zijn er ongemerkt ingeslopen. Daarnaast moet ik niets, ik mag alleen maar, waarbij ik nu wel duidelijk kan aangeven iets wel, of iets niet te willen doen. En dat is een wereld van verschil. Ik herken mij in dat laatste stukje niet. Ik dacht het eerst alleen maar, terwijl ik daarbij wel altijd ‘ja’ zei. Het was geen pleasen, het was gewoon geen nee durven te zeggen. Ik werd daar door mijn maatjes/personeelsleden best vaak op aangesproken.

Nu ik weer een beetje energie (en veel zin) heb om dingen aan te pakken, kan ik eindelijk weer eens iets terug doen voor familie, vrienden en buurtjes, familie, vrienden en buurtjes die ons het afgelopen jaar hebben bijgestaan. Zo help ik ze met kleine onderhoudswerkjes en dingen die vakbekwaamheid vereisen. Dat alles geheel binnen mijn lichamelijk kunnen en in een tijdsbestek dat ik in geen enkel geval over mijn grenzen ga. Want die grens is nog erg laag, zo’n 2 uurtjes en als het echt een topdag is, kunnen er na de lunch wel 2 uurtjes bij. Mits het geen belastend werk is. En het is echt waar dat je door de hormonen enorm veel kracht inlevert. Hierdoor is het uithoudingsvermogen heel bedroevend, in die zin dat je “kunnen” fors is afgenomen. Lang en intensief zwaar lichamelijk werk zit er domweg niet meer in. Nou was dat door de reuma al niet denderend, maar nu is dat vrijwel onmogelijk. Natuurlijk kan ik vast nog wel een baaltje van 25kg op mijn schouders krijgen en het naar de 1e verdieping zeulen, alleen is de te stellen grens van dagelijks kunnen dan wel gelijk heel dichtbij. Die verrekte grens is er ook snel door de zenuwpijn. Als ik mijn dagelijkse portie morfine heb gehad, dan zie je mij letterlijk vliegen. Dan is er aan de buitenkant niets aan mij te zien en loop ik rond als een deerne van 20 jaren jong. Maar oh-wee als het weer uitgewerkt is, dan zijn de rapen gaar. Dat moment houd ik meestal voor mijzelf, ik zorg dan dat ik veilig op mijn eigen bankje thuis zit.

Het klopt dus dat mensen mij af en toe tegenkomen in mijn oude kloffie, met duimstok, timmermanspotlood of een kwast in mijn hand. Het voelt dan goed om het gezegde: ‘voor wat, hoort wat” een waarheid te geven. En soms kan ik gepruts van de “doehetzelver” niet aanzien. Het ‘mag ik het even van je overnemen’ word dan met luid gejuich gehonoreerd. En oh, wat is het heerlijk om te ervaren wat een leeg hoofd met een mens kan doen. Jammer dat ik dit niet veel eerder heb ingezien en altijd maar, tegen beter weten in, alles op alles heb gezet. Het heeft mij destijds niets opgeleverd en ook de mensen die met en voor mij werkten, hebben hier schade door geleden. Dat was ook een van de redenen dat ik maar onbegrensd bleef doorgaan, de hoop koesterde om alles weer netjes op rit te krijgen. Hoe harder ik liep, hoe dieper het gat werd. Nu mijn hoofd leeg is, leeg is van die druk, kan ik wellicht ooit iets terugdoen. Dat zal dan op mijn pad moeten komen, want ik ga daar niet meer hoofdbrekend achterna jagen. Niet in werk, niet privé, niet in familie of vriendenkring. Nee, “voor wat, hoort wat” en er een goed gevoel bij hebben door iets terug te kunnen doen.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s