Intimiteit 12


Het volgende blog is niet bedoeld om te choqueren, een blik in onze slaapkamer te geven of enigszins een verwijzing naar erotisch getinte bedoelingen. Wij willen graag vooroordelen en bedreigingen wegnemen. Dit hele blog is opgezet om het leven van een trans-vrouw en haar naasten te delen, voor onszelf, geïnteresseerden en vooral zij die ook in deze situatie zitten of gaan belanden. We proberen zorgvuldig met emoties en gevoelens van ons en lezers om te gaan. WE LIJKEN WEL MENSEN.

download (5)

Saskia ging gisteren met haar zus naar een welnessresort in Lunteren, iets wat zij eigenlijk voor ons tweetjes had georganiseerd. Het klinkt dramatischer dan dat het is. Het kwam door omstandigheden dat wij niet gezamenlijk konden en naar aller waarschijnlijkheid houden wij er een ander dagje wellness aan over, aldus ondertekend door Saskia. Ik hoorde haar kort geleden zeggen, dat ik, gezien de omstandigheden, wel niet meer in mijn blootje naast haar zou willen zitten. Waarom niet? Ik zou inderdaad niet zo gauw op iets dergelijks zijn gekomen, maar zoiets aan mijn neus voorbij laten gaan is ook een beetje veel van het goede. Ik heb nu eenmaal van dit leuks mogen proeven en wij slaan elkaar ook de hersens niet in. Sterker nog, het moois wat wij altijd deelden is er nog steeds, dat is ook niet afgenomen……..

Wat moet je daar dan mee? Eerlijk gezegd weet ik dat ook niet precies te omschrijven. Ik besef dondergoed dat het leven zoals het is, zoals het was, niet eeuwig kan voort duren en het tijd is voor een drastische aanpak. Hoe pijnlijk ook. In de ontstane rust periode staan dingen zeker niet stil, het blijkt alleen niet zo simpel als gezegd. Naast de 22 jaar die je samen hebt gedeeld spelen nog zoveel zaken een rol die eerst afgehandeld moeten worden, voordat het andere kan plaatsvinden. Daar maken wij nu ruimte voor en kunnen dat Godzijdank ook in goed overleg doen.

Maar, zoals ik al eerder schreef, het moois dat wij altijd deelden is niet weg. Daardoor is Saskia nog steeds heel gedreven om het stuk intimiteit te laten slagen. Zij wil hier niet overheen stappen, om later niet het gevoel te hebben dat dit belangrijke stuk na mijn transitie een eeuwig vraagteken tussen ons blijft. Daarnaast kan zij dit gevoel ook niet uitschakelen, is het voor haar een veel belangrijker issue dan voor mij. Intimiteit is voor mij niet even een dingetje erbij, het is voor mij alleen mogelijk op een gezonde basis, een basis van vertrouwen, van sfeer, van warmte en tederheid. (Ik lijk wel een vrouw 🙂 ). Eigenlijk niet iets wat zeg maar een man platvloers kan doen. Daarom is naast dat moois wat wij nog delen wel ietsje meer nodig dan wat rozenblaadjes op mijn kussen. De ruimte geef ik het wel, dus ik durf wel toe te geven dat intimiteit tussen ons zeker gaat plaatsvinden. Intimiteit zoals ik begon in deel 1. In dat eerste deel omschreef ik ook het verdriet dat wij hadden toen wij allebei werden geconfronteerd met mijn vrouwelijke lichaam, het vleselijk onderdeel dat ontbrak bij het eerste prille contact. Dat verdriet is bij mij wel weg, maar bij haar nog zeker niet. Ik ben er naar mijzelf ook niet verdrietig over, zie het absoluut niet als een gemis, maar…………. het belevingsgevoel is wel anders, is wel een gemis. Want hoe makkelijk was het vroeger om mijn lijf te laten reageren op intimiteit. Dat is wat ik wel mis, de gemakkelijkheid waarin je lichaam en geest zich kan overgeven in het samensmelten met een ander.

Hoe raar (hoe open ik nu even moet zijn) en hoe blij ik ook ben dat die worst nu in de wilgen hangt, ik wist wel exact welke vierkante millimeter er werd aangeraakt. Daar had ik geen spiegel of fantasie voor nodig. Ook Saskia kende daar iedere vezel en wist elke snaar te beroeren. Nu weet ik niet wat, of welk deel van mijn nieuw verworven vagina, er word aangeraakt. Kan geen enkel herkenningspunt vinden en dat geld net zo goed voor Saskia. Fantasie?! Dat is ook een hele andere beleving, of eerder gezegd, helemaal geen beleving, geen fantasie. Misschien wel logisch als je helemaal niet weet wat je er allemaal mee kunt doen. En dan heb ik het niet over fietsen, zwemmen of een wellness bezoeken.
Kijk ik dan niet naar Saskia, natuurlijk wel! Ik vind haar contouren nog steeds even aantrekkelijk, nog steeds heel erg mooi en volg haar schreden op de voet. Het gevoel daarbij is anders, zeg maar bijna onherkenbaar. Moet ik dat nog leren dan, leren hoe een eens met testosteron gevuld lichaam, nu om moet leren gaan met enkel en alleen oestrogeen. Met testosteron was het zoveel makkelijker, daar was weinig verbeelding voor nodig, maar nu kan ik er misschien wel 100 plaatjes en 1000 films bijhalen, nog zal het bij mij geen enkel effect hebben, denk ik zo maar. Dat had vroeger ook geen effect, dus laat staan nu. Wat nu? Het kan met alleen maar oestrogeen toch ook? Want hoe komen al die vrouwen dan anders aan zoveel energie tussen de lakens?

Hierbij nog even de reactie van Saskia, voordat ik het publiceerde: ‘Een bak stront, maar wel ijzersterk, kei oprecht en een emmer vol liefde naar mij’.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

 

Een gedachte over “Intimiteit 12

  1. Over mijn intieme relatie wil ik hiet niet teveel zeggen. Maar de verwarring tussen seksualiteit, intimiteit en gewoon gezellige warmte is ook hier best groot. Alles staat op zijn kop eigenlijk. Pionieren dan maar weer… 🙄

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s