Het leven na de SRS, week 43


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zondag 03 september 2017, dag 297

Het is rustig, de dagen kabbelen voorbij. Mijn medicatie zorgt voor een serene rust, waardoor ik alles een beetje gelaten over mij heen laat komen. Ik doe mijn ding, stop energie in de “luiken” en geniet van de dingen om mij heen. Het is in huis zoveel rustiger geworden doordat de scholen weer zijn begonnen. Justin en Sophie zijn met hun MBO opleiding begonnen, dat is zo’n enorm verschil met het voortgezet onderwijs. Ze zijn nu de hele dag weg, komen vermoeid thuis en duiken nu best vroeg in bed. Het gelanterfant is voorbij. Sebastiaan is stilletjes aan ook aan het veranderen, hij nadert de pre-pubertijd. Hij is nog steeds even lief, zorgzaam en attent, had al een bepaalde rust over zich heen, maar dat is de afgelopen maanden alleen maat toegenomen. De dood van “Jackie” heeft hem aangegrepen. Daarvoor in de plaats kreeg hij van Sophie een mooi, jong, parkietje. En Daniël, ja, die is gewoon Daniël. Nog steeds even aanwezig, maar ook aan het veranderen. Hij heeft veel aandacht nodig, dat wel, maar in mijn ogen doet het mannetje het goed.

Saskia en ik vermaken ons prima. We zijn weer volop met opruimen van het huis bezig. Dat gebeurde vroeger ook wel, maar het heeft een hele lange tijd stil gestaan. Door mijn ongeval en SRS kwam het er niet van. Ook door het oppakken van mijn hobby’s en het terugvinden van een stukje energie waren dingen echt nodig en sommige dingen echt fijn om te doen. Onder andere de blokhut helemaal leeg geruimd. Samen hadden wij de tandemaster helemaal afgeladen met spullen voor de stort. Zo pakken wij beetje voor beetje alles aan wat ons de afgelopen tijd stoorde en ook wel echt gedaan moest worden. Naast het opruimen heeft Saskia al een kleurtje gevonden voor het oude kantoortje, dat nu dienst gaat doen als ruimte voor het hele gezin. Het computer hoekje en de make-up corner blijven. Alleen straks alles in een super lichtroze ruimte met veel licht en weinig spullen. (Als het aan Saskia ligt komt er ook nog een loungebank, een televisie, een jacuzzi en een sauna in, mijn inziens gaat dat niet in een hokje van 150×250 centimeter. Ik ga wel iets van LEGO creëren.). Daarnaast was en is er ook weer tijd voor elkaar. Zelfs konden wij de afgelopen tijd er samen even uit, even zonder kids. De twee jongsten logeerde bij oma en met sponsoring van haar, pakte wij een pizza op een terrasje. Dit zijn zulke fijne dingen, even samen.

Ik kan er niets anders van maken dan dat het momenteel gewoon even lekker zijn gang gaat. Even geen hoofdbrekers of onrust. Er staat nog wel het een en ander te gebeuren, dat wel. Deze maand eindelijk weer eens een controle bij mijn chirurg en zaken als de gezichtsreconstructie, pijnbestrijding staan op de agenda. De winter nadert en ik heb al best wel een lijstje vol met dingen die ik wil gaan doen, wil gaan ondernemen, ook met Saskia. Met haar wil ik ook het nodige doen. (Nee, niet dubbelvouwen). Er valt alleen nog zoveel te ontdekken in ons nieuwe leven.

Maandag 04 september 2017, dag 298

Ppff, ik zit eindelijk. Een bewogen moeilijke dag voor ons, voor de oudere twee kids. Boosheid, onbegrip en verdriet was wat de dag zo’n beetje bracht. Praten was vandaag niet mijn sterkste kant, had daar ook helemaal geen behoefte aan. Daar komt bij dat ik verbaal niet tegen Saskia op kan, echt niet. Dat is trouwens altijd een probleem voor mij geweest. Een op een met haar gaat heel goed, maar met personen erbij delf ik zonder meer het onderspit. Dus laat maar. Ik heb ook geen enkele behoefte om iets uit te praten, dan ga je dingen zeggen die pijnlijk zijn, of erger nog, toezeggingen doen waar ik geheid spijt van ga krijgen. (Ondanks alles kon ik toch haar haar wassen. Haar haar wassen?? Ja, zo gek zijn wij dus. Saskia heeft haar hoofdhuid bij mijn haarwerk specialist laten checken. Natuurlijk liepen wij daarna naar buiten met een shampoo waar je omgerekend twee dagen van kunt eten. Het was voor een goed doel! Maar goed, Saskia heeft er absoluut geen geduld voor om het goedje rustig in haar hoofdhuid te masseren. Al zittend in het bad, in haar Eva kostuum, verzorgde ik haar haar. Met de belofte dit de komende weken voor haar te doen). (Dit gaat nu al moeilijk worden, fuck!).

Toch heb ik mijn zinnen kunnen zetten in de dingen waar ik mee bezig was. Hout bewerken en spullen opruimen en uitzoeken. Voor het eerst sinds jaren weer even gespeeld met Photoshop, ik had tenslotte de spiegelreflex camera meegenomen naar Marion in Duitsland. Wel weer wennen, ik denk dat 80% van de foto’s niet door mijn keuring konden en rechtstreeks de prullenbak ingingen. Ook mis ik Picasa nog steeds. Niet om foto’s te bewerken maar om makkelijk te organiseren. Nu staan de honderden foto’s in zo’n Google app en vindt het maar niets.

Woensdag 06 september 2017, dag 300

De bekende 3e ski-dag. Wat een verschrikkelijke (K) dag. Alles “wilde” wel, maar vraag niet hoe. Op aanraden van Saskia zou ik een “stukje” schrijven over onze ervaring van gisteren, het is weer eens een blog geworden. Nee, ik hoop dat het morgen een betere dag gaat worden. Ik vergeet deze dag maar, ook al is het de magische 300e dag, Van wat eigenlijk? Eigenlijk vind ik dag 307 spannender, dan mag ik weer naar mijn chirurg, dr. Kanhai. Of dag 308, dan hoop ik de pijnpoli specialist te spreken. Een gesprek dat eigenlijk afgelopen maandag had moeten plaats vinden. Maar het “anonieme” telefoontjes ging slechts 3 keer over. Net lang genoeg om mijn telefoon op te pakken en de antwoordknop in te drukken, te laat dus. Ach, waarom zou je het niet nog één keer proberen. Cliënt nummer 308 zeker, zo’n mafkees wil je liever niet aan de telefoon.

Donderdag 07 september 2017, dag 301

09:00 uur    Iedereen weer de deur uit, naar school. Saskia en Daniël nog in diepe ruste. Daniël werd gisteravond doodziek en is vannacht wakker geworden. Het mannetje wist gisteravond niet waar hij het zoeken moest, dan weer bij Saskia, dan weer Sophie en dan weer bij mij. Hij kwam een paar keer bij mij troost zoeken. Dat hete hoofdje tegen je aan en van die droopy ogen die je aankijken, smelt smelt. Zelf heb ik ook wat onder de lede, alleen weet ik niet wat.Wankel, wazig en onbehaaglijk, maar niet ziek-ziek. Ik heb het vermoeden dat al die medicatie dingen onderdrukken die je normaal wel zou moeten voelen of merken. Soms best wel lastig, want je gaat niet bij iedere zucht of vermoeden van, naar de huisarts of zoiets. Net als afgelopen weekeind, toen er een ontsteking in mijn kaak zat. Weet zeker dat het normaal gesproken een flinke dosis kiespijn had opgeleverd en ik ‘s-maandags al bij de tandarts had gezeten. Nu ik zo verdoofd ben, heb ik dat niet gedaan. Ik moet echt op de plek drukken om te voelen of het nog echt wel gevoelig is.
Ik ga maar even lekker douchen en weer wat met hout rommelen. Kan ik mijn gedachten ook weer op een rijtje krijgen. Want hoe moeilijk ook, er moet veel geregeld worden.

20:00 uur   Daniël is weer aan de beterende hand, gelukkig maar. Hij is nog niet de oude, maar zal morgenochtend vermoedelijk wel naar de crèche gaan. Hij doet het overigens wel goed, dat drukke mannetje. Hij is beter gaan luisteren en contact met hem maken gaat ook stukken vlotter. Zijn spraak is opmerkelijk goed, gelukkig zijn er nog wel zat woordjes waar wij hard om kunnen lachen. Het is en blijft een rare, maar wel een die heel erg lief is.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s