Intimiteit 9


Het volgende blog is niet bedoeld om te choqueren, een blik in onze slaapkamer te geven of enigszins een verwijzing naar erotisch getinte bedoelingen. Wij willen graag vooroordelen en bedreigingen wegnemen. Dit hele blog is opgezet om het leven van een trans-vrouw en haar naasten te delen, voor onszelf, geïnteresseerden en vooral zij die ook in deze situatie zitten of gaan belanden. We proberen zorgvuldig met emoties en gevoelens van ons en lezers om te gaan. WE LIJKEN WEL MENSEN.

images (13)

‘Wat mij aan jouw zo opviel,  is dat jij zo vrouwelijk zat en nog zit. Daar is niets aan veranderd. Jij, toen zo’n verschrikkelijk stoere man, zat zo verschrikkelijk vrouwelijk! Dat vond ik altijd raar, dat klopte in mijn ogen niet.’

Waarom werkt iets wel en waarom werkt iets niet? In een relatie zoals het onze, is dat niet één twee drie te benoemen. Het is een gecompliceerde relatie, waarin valkuilen op de loer liggen, invloeden van buitenaf een negatieve impact kunnen hebben en je regelmatig bij jezelf te raden moet gaan. Veel onzekerheden komen op ons pad, zelf gecreëerde, maar ook die zomaar uit het niets ontstaan. Een van de sleutelwoorden is alert blijven op de gevoelens van elkaar en je eigen gedrag. Wil je verder, dan is elke vorm van intimiteit een pre, het brengt je dichter bij elkaar, het verbind en maakt praten met elkaar makkelijker. Er gaan dan nagenoeg geen verwijten meer over tafel. Het geeft ook een gezamenlijke kracht, naar elkaar toe en wat je uitdraagt.

We praten uren over het waarom, omdat het waarom nu een issue is geworden. Voor ons was het ook een vraag en als ik naar mezelf kijk, is het ook één groot “waarom / waardoor”. Waarom / Waardoor werkt het nu. Volgens Saskia is er eigenlijk helemaal niet zoveel veranderd als datgene wat zij eerst zag. Zij zag een omhulsel, een veranderd omhulsel. Een omhulsel waar zij niets mee kon, wat zij niet herkende. Heel langzaamaan is haar blik, doordat wij de tijd namen om naar elkaar te kijken, veranderd, kijkt zij ook naar de mens binnen het omhulsel. En toen bleken er een heleboel dingen niet veranderd te zijn, zelf verbeterd en versterkt. Dat heeft ook te maken met intimiteit. Intimiteit zorgde in dit geval voor stabiliteit en regelmaat. Je vindt hierdoor rust terug en die rust zorgt er weer voor dat je dingen ziet en doet die je altijd al deed. Je pakt zaken weer op, het meeste onbewust en sommige dingen als je erop gewezen word. Zo simpel is het.

Gisteren had ik het er met Sebastiaan over, wat er allemaal aan mij veranderd was. Dat was in zijn kinderbreintje heel erg veel, veel meer als dat Saskia ervaart. Hij is nog steeds niet van zijn standpunt, zijn gevoel rondom mijn transitie, gewijzigd. Hij vindt het nog steeds een mooi iets. Maar vooral dat hij gelukkig is en at is iets wat toch iedere ouder graag hoort of ziet. Toen ik hem vroeg iets te benoemen, dacht hij aan de afgelopen dagen. Hij vond het apart dat ik weer (in de tuin) aan het “werken” was. Zo ziet hij “werken”, als ik weer met met een schuurmachine hout aan het verfraaien ben. Net als vroeger, toen ik nog een beroepsmatige “Bob de bouwer” was. Dat herinnert hij zich nog het beste en nu hij dat weer ziet, is dat juist voor hem een grote verandering. Desgevraagd vond hij het ook een verrassing, hij had nooit verwacht dat ik, als vrouw, weer dat soort dingen zou doen. 

De dingen die Saskia nu ervaart, zijn dingen die niet zijn veranderd, zijn dingen die eigenlijk bij het dagelijks leven horen en juist zo vertrouwd voor haar waren. En dat is zeker intimiteit, maar ook de dagelijkse dingen. Gewoon in de keuken bezig zijn, met de kids bezig zijn, de tuin weer leuk maken en weer dingen aanpakken. En weet je, daar is een tijdje de klad in geweest. Niet bewust of opzettelijk, nee, meer door de lichamelijke conditie en het zoeken naar mijzelf. Er zijn dingen geweest die tegennatuurlijk waren, dat hield zij onbewust vast, juist omdat het haar stoorde, bleef dat beeld van mij hangen. Dat soort handelingen en gedragingen van mij zijn weg, foetsie, verdwenen. Daar konden wij over praten en daardoor kon ik er heel zorgzaam op letten. Ook de egoïstische periode van het transseksueel worden en zijn, heeft langzaamaan een plekje gevonden. Het “alles draait om Rianne” is voorbij. Voorbij omdat ik naar mijn gebreken kon luisteren. In die egoïstische periode is luisteren naar anderen voor een transseksueel nogal moeilijk. Die zien maar een pad en dat is haar of zijn pad. De bekende shovel die alles platwalst. Het is nu niet meer: ‘ik ga dit of dat doen!’ Nu is alles in overleg en is het: ‘zal ik dit of dat doen?’geworden. (een simpel verschil tussen uitroepteken en een vraagteken, meer is het niet). Het klinkt bijna hetzelfde, maar het is zo’n groot verschil. Dat is ook een van de hoofdzaken dat het werkt.

En Saskia, die werk er ook aan. Want al leek/lijkt het voor outsiders een éénzijdig onheil dat inbreek in een harmonieus gezin. Nou, dat was niet zo, ook wij hadden een gevecht te overwinnen. Eerder een gevecht van mij naar haar. Dat stukje is door mijn transitie veranderd, even wennen voor haar. Ik, die veel dingen lijdzaam voorbij liet gaan, ik die zwijgzaam doch zeer gefrustreerd kon doen, doet nu ineens haar mond open, stelt duidelijke grenzen. En ook in deze, niet: ‘ik ga jou, dit of dat!’, maar: ‘ik wil dit met jou oplossen!’.

Aan mijn zit is niets veranderd, niet tijdens de transitie en niet er na. Bespreek wat veranderd is, stel bij wat (nog) niet geaccepteerd word of voor spanning(en) zorgt. Hou vast aan de dingen die juist jou als persoon zo uniek voor de ander maakt(e).

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s