Gezien als dat!!


‘Dat heb ik nog nooit gezien’, zei de kraamverpleegkundige. – Gezien worden als een jongetje, mmmm, is dat veranderd dan?

Een dag of wat geleden was ik de blog aan het nalopen op actualiteit. Of alle links nog wel werken en zodoende, informatie nog werkt en of de foto’s nog wel door de beugel kunnen. Dit deed ik samen met Saskia en toen bleven wij hangen op de twee foto’s die Hans Willink van ons heeft genomen. Die twee foto’s zeggen zoveel. Eentje vlak voor en eentje vlak na de operatie. We merken dat het ons nog steeds heel erg beroerde. Saskia noemde het: ‘haar zwaarste dag in haar leven!!’

Hoe opmerkelijk is dat, want ik heb altijd een andere zware dag voor ogen gehad. Schijnbaar geld je eigen pijn, je eigen angst, niet voor jezelf als ergste belevenis, maar naar je partner. (Als je tenminste dol op elkaar bent). Voor mij was de herfstige dag 18-02-1998.

‘Dit heb ik nog nooit gezien’, zei de kraamverpleegkundige. Zij doelde op de bloedspatten op muren en het plafond, die werkelijk overal zaten, naast de plas op de grond, waar, gezien de omstandigheden er redelijkerwijs van kon uitgaan dat het geen ketchup was.
Uren heb ik doodsangsten uitgestaan. Ik, en mijn aanwezige schoonfamilie, hadden het niet meer. Het leek er sterk op dat Saskia het niet zou overleven. Naarmate de uren verstreken, Sophie lekker bleef zitten waar zij zat, verloor Saskia de controle. Door de pijn, de uren die zij moest knokken voor twee levens, gaf zij bijna op. Ook de medisch specialisten begonnen een beetje nerveus te worden, dat was overduidelijk. Overduidelijk was ook dat Sophie iets te hard was gaan groeien. Met 4950 gram schoon aan de haak, zat zij klem. Wat Saskia en de medici ook probeerden, Sophie wilde er niet uit.

images (10)

Uiteindelijk lukte het natuurlijk wel, maar dan wel met handen, voeten, tangen en een wc- ontstopper, hiermee lukte het de gynaecologe om Sophie er uit te krijgen en beide levens te redden. Ruim 17 uur na inchecken, bed opkloppen, aan de apparaten aan gesloten te worden en het startsein te hebben gegeven. Nou, het was mij daar toch een knaller………. Het was nog niet voorbij. Terwijl Sophie tussen Saskia’s borsten werd gelegd en straalde alsof er niets aan de had was, zei zij uit het niets, werkelijk waar gebeurd: oh, ik wil er nog wel een, maar het lijkt wel of ik aan het plassen ben?’ ‘Ja hoor’, zei ik geruststellend. In werkelijkheid bloedde zij hevig.

Hoera, een dochter!! En wat voor een dochter, wauw! Een sterke tante die zich geen kaas van haar brood laat eten. Maar ook een meisje meisje, een prachtig meisje. Trouwens, ik ben bij alle zes van mijn kids aanwezig geweest. En echt, een man zou dit niet overleven, zelfs ik niet :).

Ik kan het nu wel eerlijk openbaar maken. Maar toen Sophie werd geboren schrok ik mij wezenloos! De handen, voeten, tangen en wc-ontstopper hadden haar fraaie hoofdje iets wat vreemde vormen gegeven. Mijn eerste gedachten waren, serieus gebeurt,  ‘wat is dat’!! Nu snap ik ook ineens waar ze in Amsterdam naar toe willen met: “gezien als meisje”. Ik denk zelf dat Sophie, als meisje meisje, ons alsnog zou lynchen als er op haar geboortebewijs prijkt dat zij “gezien werd als meisje”. En ik dan, geboren als jongetje. Waarom niet “gezien als.” Had het wat uitgemaakt? Gezien als jongetje dan, mmmm, is dat veranderd dan? Nu ben ik voor sommige ook een “dat”. Of nog erger ‘het”.

Dat was dus mijn heftigste dag, niet die laatste operatie. Die Saskia juist als ergste heeft ervaren. Ik denk dat bij nader bezien, beide dagen, alle bevallingen, trouwdag en het weer terug vinden van elkaar, de mooiste dagen en de mooiste herinneringen blijven.

Bronnen:
Bloed                     – overgeschilderde kraamkamer,
Gewicht en tijd    – Saskia, want ik werd toen gezien als de man. En die vergeten dat,
Genderneutraal   – ambtelijke macht Amsterdam.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

download (3)

Deze folder kan ook direct de prullenbak in. Het COC in Amsterdam heeft recent de letters LHBTQIA geschrapt en u snapt het al, de Q en de A zijn vergeten……… En de F, de F van Fluïde, waar nu alle stampij over is, staat er niet eens bij!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s