Het leven na de SRS, week 38


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 29 juli 2017, dag 261
“Vandaag is mij er Een”

09:40 uur  Pppfff, wat een dag was dat gisteren. Mengen in een discussie waarin je je eigenlijk gedeisd moet houden. Lekker alles over je heen moet laten komen en weer verder gaan. Ik had er niet zo lang geleden over geschreven in De T van watte ??. Ik was er al een beetje bang voor, dat het gros van de Nederlanders, transgenders over één kam scheren. In hun ogen is een transgender niets meer of minder dan de voormalige transseksueel. En dat werd mij gisteren meer dan duidelijk toen ik zoveel boze reacties las. (Zelfs moesten wij er maar rekening mee gaan houden dat er nu agressief op ons zal worden gereageerd!!!). Ik ben bang dat er een grens is gepasseerd, de tolerantiegrens wel te verstaan.

Nu ben ik echt niet zo conservatief oubollig dat ik iets tegen het veranderende omroep bericht in de trein wakker ga liggen, want ik ben zelf jarenlang conducteur geweest. Reeds in de jaren negentig speelde ik al met de ouderwetse normen. Ik riep ook wel eens om zonder het bekende “dames & heren”. Slechts één enkeling die er wat van zei, de overige “reizigers” konden er wel de lol van inzien. En zo moet het ook, laat het treinpersoneel zelf maar uitmaken waar zij zich prettig bij voelen. Zij moeten zich ook nog veilig en vrij blijven voelen in de trein. Een heel klein dingetje wil ik er nog over zeggen: Het woord “zigeuner” is ook eens genoemd als stigmatiserend en niet politiek correct, er werd door de zigeuners zelf aangedragen dat zij zichzelf liever “reizigers” noemen. Stof tot nadenken dus, wat je ook gaat zeggen, je zal altijd wel iemand in de menigte te kort doen.

Oh, en voordat ik het vergeet. Ik ben een getogen “Loosduiner”, getogen omdat ik er niet ben geboren, maar een groot deel van mijn leven ben opgegroeid. Binnen die hechte gemeenschap mag ik mij vrij bewegen, maar een “Loosduiner” kan ik mij beter niet noemen. Dat word niet getolereerd. Derhalve vraag ik mij dan ook af wat de echte “Amsterdammer” er nu van vindt dat inwoners van Amsterdam nu ineens allemaal “Amsterdammers” zijn.

Niet meer mengen in deze discussie is uitgesloten. Immers zal de uitzending van vanavond ook dit thema hebben. Ben erg benieuwd welke tekst en in welk context zij mijn reacties gebruiken.

Even wat ander gezwets…… Gisteren heb ik een kleine “letterzet proef” gemaakt. Het is nog niet helemaal tot in de puntjes, wat volgens mijn eigen streberigheid wel nooit tot 100% tevredenheid zal leiden 🙂 . Het eerste proef stukje was beter gelukt dan ik had verwacht. Ook al was het maar op een stuk karton, het zou op een deur- kozijn zeker niet hebben misstaan. Nog een paar keer oefenen in een staande positie en dan moet het weer gaan lukken. En ik had nog meer uitgespookt. Ik heb, samen met Saskia, een heuse krantenwijk gelopen. Een vakantie baantje, waar je voor een fooitje twee enorme laagbouw wijken van weekbladen voorziet. De eerste shift liepen wij donderdag al en het tweede deel gisteren. Bij elkaar zo’n 4 manuren. Hoe graag ik ook wilde helpen, de zenuwpijn was een grote spelbreker. Gelukkig woont er een lieve vriendin in een van die wijken, dus toen ik daar gisteren door haar straatje strompelde, in weer en wind en beladen met kranten, werd ik naar binnen gezogen voor een heerlijk kopje koffie. Manmanman, wat was dat lekker.

download (2)

19:30 uur  Wauw, wat zijn wij mooi overgekomen. En op zo’n heerlijk ontspannen manier. Het scheelde maar 1 minuutje of wij hadden het zelf niet gezien. Gelukkig belde mijn schoonmoeder ons op, om te vertellen dat het door de voetbalwedstrijd Nederland-Zweden een uurtje eerder begon.
Wij zijn allebei heel erg tevreden en trots dat wij hieraan hebben mogen meewerken. Het is ten slot van rekening een heel erg hekel onderwerp. Trouwens, op tv kwamen mijn uitspraken omtrent genderfluide mensen niet aan bod. Dit hebben zij echter wel in het geschreven verslag gedaan. Hierbij de link naar dit verslag: Weetjes

Misschien is het niemand opgevallen, maar Sophie en Sebastiaan waren meerdere keren in beeld. (Voor mij misschien wel het hoogtepunt van de uitzending).Voor Sebastiaan een droom die uit kwam en van Sophie kan ik alleen maar zeggen dat ik het ontzettend dapper en lief vind. Want van haar is het echt een hele dappere move. Zo in beeld te komen, voor al die mensen die haar zonder meer herkent zullen hebben. Wat ben ik trots op haar!! En ze was zo relaxed aan het kleuren, alsof er om haar heen niets gebeurde, zij vertrok geen enkele spier als de camera op haar stond gericht. Ik zou het trouwens niet snel zeggen, maar als ik de beelden van mijn eerste tv optreden bekijk, dan ben ik toch echt heel veel veranderd. En het kan mij niet schelen wat anderen hiervan zeggen, maar zelf vind ik dat dit enorm verbeterd is.

20:00 uur    Kleine rectificatie. In de uitzending word de indruk gewekt dat ik in het VU ben geopereerd en dan ook nog eens zeer snel. Dat is niet het geval, het betrof een aan antwoord op een vraag over mijn eerste transitie poging in 1994 / 1995.

Zondag 30 juli 2017, dag 262

08:45 uur   Nog 3 nachtjes slapen en dan mag ik eindelijk naar de pijnpoli. Nog geen onderzoek, alleen een intake, maar ben blij dat er beweging inzit. Bijna 9 maanden na de operatie gaat er iets concreets gebeuren, althans, dat gevoel heb ik wel bij deze poli van het Bronovo ziekenhuis. De stootkuur voor de darminfectie heeft goed zijn best gedaan en slechts heel af en toe speelt het even op. Dat was ook de diagnose, het zou nog een paar maandje merkbaar zijn en dan zou ik er vanaf zijn. Als dat zover is, pakken ze de bacterie in mijn maag aan. Word het toch nog wat :). Het is nu een kleine 4 weken geleden dat ze de bacteriën hebben gevonden en dat er actie is ondernomen. Dat heeft er aan bijgedragen dat ik inmiddels ruim 7 kilo lichter ben geworden!! Nog een paar onsjes en dan verlaat ik de 90 kilo grens. Op naar de 78-79, dat is voor mij haalbaar.

Ik heb daar sinds kort ook weer zin in, ben gemotiveerd, het kan niet anders dan dat de terug gekeerde rust in huis daar een grote rol in speelt. Niet dat ik het lekkere eten aan de kant heb geschoven, nee, ik heb het oude eetpatroon van vóór de operatie weer opgepakt. Het eetpatroon waarmee ik ruim 30 kilo aan overgewicht in de prullenbak gooide. (De laatste weken eet ik trouwens heel vaak als hoofdmaaltijd zo’n kilo mosselen met sla erbij. Wel gewogen met schelp trouwens 🙂 ). Daarnaast voorzichtig weer wat oefeningen op de mat en klaar is Rianne! Alleen het hardlopen mis ik, door die waardeloze zenuwpijn is lopen al een opgave, laat staan op snelheid. Daar gaat hopelijk verandering in komen.

20:00 uur    “Auti Humor!!!” Ik had er nog nooit van gehoord, maar Google leerde mij dat het echt bestaat. Auti Humor, hoe bestaat het. Het is een verkortingswoord voor humorbeleving door autisten. In dit (enkele) geval werd mijn humoristische opmerking in een forum, als zodanig bestempeld. Bij het naspeuren van Google kwam ik meerdere auti humoristische illustraties, foto’s en moppen tegen. Heel eerlijk bekennend, ik heb in een deuk gelegen. Betekend dit nu dat ik een vorm van autisme heb? Ik zou het niet weten en als het wel zo zou zijn, dan vraag ik mij af waar al die psychologen dan hebben gezeten. Ik zet het maar even van mij af en houd de gewonnen humor vast. En snappen jullie mij soms echt niet, dan heb ik vanaf nu een goed excuus.

Verder bracht de dag mij bij de titel “oma”, gatver de gatver, niet wéér hé! Dus wel……. Omdat Saskia zich niet lekker voelde ging ik alleen met Daniël op stap. Die sinds kort zijn  eigen rugzakje heeft. Dat ding vliegt tijdens het lopen van zijn ene zijde, naar zijn andere zijde, zo koddig :). We hadden dikke pret in de Lidl, als je niet uitkijkt propt hij je mandje vol met allemaal lekkers. Daarna nog even snel de AH in, even langs de “plakjes worst” mevrouw individu, de zuivel voor 0,0% kwark en knoflooksaus voor de mosselen. Bij de kassa was het raak, een ouder individu was gecharmeerd van Daniël en zei: ‘dag lief klein jongetje kindje, ben je gezellig aan het boodschappen doen met je oma oudere familielid”.

download (1)He, wat krijgen we nu, sta ik ineens in “LINDANIEUWS”

 

 

 

 

 

Maandag 31 juli 2017, dag 263

23:30 uur    50 0f 51? Ik weet het niet meer, maar op de valreep… gefeliciteerd!
Het was vandaag heel even broekendag, ppppfff. Iets wat ik echt niet leuk meer vind, alleen gaan sommige bezigheden nou eenmaal niet in een jurkje. Dus ben ik wel 3 maal gewezen op een openstaande gulp. Zou mij vroeger ook wel eens gebeurd zijn, maar 3 keer achter elkaar? Dat kan ik mij niet herinneren. Ik ben het dus gewoon verleerd, net als voorzichtig zijn trouwens. Wist je dat je zonder aanhangsel gewoon, zonder de nodige voorzichtigheid, je gulp dicht kan knallen! Na die ene keer in mijn jeugd ben ik tot aan de operatie heel beheerst met een rits omgegaan. En dat hoeft nu niet meer, toch de juiste beslissing genomen :).

Dinsdag 01 augustus 2017, dag 264
“Wie is wie”

Soms zijn er van die momenten dat je iemand wel wil zoenen, gewoon een wildvreemde een pakkerd geven van heb ik jou daar. Vanmiddag had ik zo’n moment. Ik was in een leuk gesprek geraakt en op een gegeven moment zegt een vrouw; ‘er kwam vroeger ook zo’n gezellig man, jammer dat ik hem nooit meer gezien heb’. Ze gaf een beschrijving van die beste man en het kon gewoon niet anders dan dat zij het over mij had. Ik gaf wat stille hints, zodat ik 100% zeker was dat het echt over mijn oude ik ging. En het ging over mijn oude ik. Heb je wel eens iemand gezien waarvan de onderkaak van verbazing de grond raakte? Ik nu wel! Mijn dag kan dus niet meer stuk. en morgen vroeg op, mijzelf weer strak in de plamuur zetten voor twee bezoekjes aan specialisten. De eerste al vroeg, dat is voor de dermatoloog. Daarna eindelijk de intake bij de pijnpoli. Hou jullie op de hoogte!

Woensdag 02 augustus 2017, dag 265

09:00 uur    Aan de ene kant is het wel positief dat ons streek polikliniek-je nog niet aan de genderhype meedoet. Dus vanochtend galmde door de wachtkamer nog gelukkig het oude vertrouwde “meneer Volkering”. Huh, maar, maar ik kom daar sinds kort, ben daar überhaupt nooit en te nimmer als “meneer” geweest. Er staat 100% op alle stukken, verwijzingen, ponskaartje, stickers en alles wat maar naar polikliniek ruikt, mevrouw Volkering. Ze zien door de bomen nu het bos niet meer, denk ik. De beste man heeft zijn welgemeende excuses aangeboden en mijn bezoek was vruchtbaar te noemen, dus bij deze is het hem vergeven…………… En ga nou niet zeggen dat het juist daarom zo fijn is om genderneutraal aangesproken te worden. Ik ben een vrouw en wil als zodanig worden aangesproken. Blijf van mij “V” af. (Niet alleen figuurlijk).

13:30 uur Wat een enorme domper. Na maanden volle hoop op de pijnpoli, stond ik ook daar binnen 15 minuten weer buiten. Het eindstation lijkt er op dat ik aan de morfine mag. Geen verdere onderzoeken, geen verdere behandeling. Ze starten eerst met een medicatie voor epilepsie patienten, wat ook goed tegen zenuwpijn helpt. Mocht het niet voldoende aanslaan, dat de dosis verhogen en bij geen resultaat, ach ja………. het zal mij op dit moment een zorg zijn. Goedemorgen en tot ziens maar weer. Tot ziens is dan een bel afspraak volgende maand!

Voor een kleine bijdragen aan mijn nieuwe haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Een gedachte over “Het leven na de SRS, week 38

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s