Intimiteit 1


Het volgende blog is niet bedoeld om te choqueren, een blik in onze slaapkamer te geven of enigszins een verwijzing naar erotisch getinte bedoelingen. Wij willen graag vooroordelen en bedreigingen wegnemen. Dit hele blog is opgezet om het leven van een trans-vrouw en haar naasten te delen, voor onszelf, geïnteresseerden en vooral zij die ook in deze situatie zitten of gaan belanden. We proberen zorgvuldig met emoties en gevoelens van ons en lezers om te gaan. WE LIJKEN WEL MENSEN.   

Ik vroeg haar: ‘voelde het aan alsof je met een vrouw vrijde, met een man, of geen van beide?’ ‘Alle drie niet’, antwoorden zij.

Zij vree met mij, met het lichaam wat zij al 21 jaar kent, vertrouwd mee is en waarvan zij iedere vierkante centimeter kent. Het is zachter geworden, de huid, maar er ontbrak iets heel wezenlijks………. Daar werd niet alleen zij, maar werden wij, voor het eerst, mee geconfronteerd.

Twee jaar lang spraken wij regelmatig, meestal in bed, hoe het straks zou zijn. Hoe “het” zal zijn na de operatie. Iedere keer gaven wij er een leuke draai aan en stonden wij er geen moment bij stil dat het ook wel eens heel anders beleefd zou kunnen worden. Het was geen ontkenning, er werden geen onrealistische voorstellingen gemaakt. Het waren gedachten van twee volwassen mensen, twee mensen die al ruim 19 jaar het bed samen deelden. Er werd op een positieve manier over gefantaseerd, ver-romantiseert. Het leek ons ‘geen ver ons bed show’, meer een haalbaar en mooi gegeven. Het zou onze intimiteit zelf (kunnen) verrijken.

Wij draaiden al een poosje om het onderwerp heen, intimiteit. (Eerlijkheidshalve was ik er nog niet eerder aan toe). We spraken er over, heel af en toe. We maakten afspraken, dat terwijl wij helemaal niet wisten waar het toe zou leiden. De laatste weken, na “De Omslag” groeiden wij op ‘dat’ gebied meer en meer naar elkaar toe. Er hing een soort van spanning naar het daadwerkelijke moment. We gaven elkaar stille hints er klaar voor te zijn. Meerdere avonden lagen wij bij elkaar, raakten elkaar voorzichtig teder aan, onschuldig en verkennend. Niet intiem, gewoon zoals wij voor de “operatie” gewend waren om in slaap te vallen, in elkaars armen.

Waren het tekenen aan de wand? De bekende clichés? Op tijd rustig in huis, geen zware gesprekken, geen onrust, alleen maar een gemoedelijke kalme sfeer en beide voldoende rust in ons lijf zodat wij een keer niet helemaal gekreukeld naar boven gingen.
Het is voor mij zo verschrikkelijk lang geleden dat ik voor het laatst en voor het eerst een bed-partner mocht ontdekken. Voor het eerst een lichaam aanraken en zoeken naar de juiste weg om tot intimiteit te komen. Dat was ruim 21 jaar geleden, met Saskia. En nu was dat weer precies zo, ook nog eens met dezelfde persoon. Niet dat ik naast een ‘nieuwe’ partner lag, voor mij is zij hetzelfde, nee, meer van hoe pak ik dit aan. Dit was wederzijds. Dit moment, waar wij allebei aan toe waren, was echt een nieuwe ontdekking, het ontdekken van elkaar. Op een zenuwachtige manier toespelen op intimiteit naar elkaar toe, twee pubers die iets stiekem deden.

Na 21 jaar intimiteit met elkaar te hebben gedeeld, als man en vrouw, kan je er niet omheen dat je elkaar behaagd en liefkoost op de wijze die je gewend bent. We vonden elkaar weer op de manier zoals wij het al jaren van elkaar gewend zijn. Niet meer er niet ander. Niet anders? Nee, want eenmaal in elkaar opgaande vergaten wij helemaal dat er wel degelijk iets heel anders was. En toen kwamen wij op een moment dat alles, alles anders was, die confrontatie was heftig, heel heftig. We hebben gehuild, gelachen en lagen lang in de houding die ons zo vertrouwd was. In elkaar verstrengeld hielden wij elkaar stevig vast, keken elkaar in de ogen en wisten van elkaar dat het goed zat. Goed voor nu en als wij er aan gaan werken, ook goed voor straks. We beseffen ons dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan.

 Ik vroeg haar: ‘voelde het aan alsof je met een vrouw vrijde, met een man, of geen van beide?’ ‘Alle drie niet’, antwoorden zij.

Zij vree met mij, met het lichaam wat zij al 21 jaar kent, vertrouwd mee is en waarvan zij iedere vierkante centimeter kent. Het is zachter geworden, de huid, maar er ontbrak iets heel wezenlijks………. Het klinkt misschien absurd om uit de mond van een trans-vrouw te horen, maar ik miste het ook. Niet het missen van het geslachtsorgaan zelf, maar de beleving die wij daar samen mee hadden.

Voor een kleine bijdragen aan mijn nieuwe haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

10 gedachtes over “Intimiteit 1

  1. meid wat goed voor jou en Saskia. werkelijk ik heb tranen in mijn ogen, gun jullie dit geluk zo. knuffel en ontdek maar fijn verder. jullie haden he zo hard nodig. fijne zondag voor jullie allemaal.

    Like

    • Hoi Sandra, dank je wel. Ik was wel een beetje bang dat het jou zou raken. Moest ook wel over een drempel heen om op “publiceren” te drukken.

      Veel liefs en groetjes van ons 💋

      Like

  2. Nou goed gedaan. Het verhaal delen is gewoon super. Het is heerlijk om eerlijk en open te kunnen zijn. En we hebben zo allemaal onze pieken en dalen. Ik ook en dat is ok. Dank voor je zorgen ☺

    Like

  3. Lieve Rianne, ik heb je pas ontmoet in april en een fijn gesprek gehad met jullie! Wat een bewondering heb ik hier voor, jullie strijd samen! Ik wens jullie heel veel mooi dingen samen! Wat een moed om dit te delen! Liefs Inge

    Like

  4. Prachtig om dit lezen. Zo blij voor jullie.
    En om net de woorden van Marion te spreken, tranen in de ogen.
    Geweldig.
    Liefs voor jou en Saskia,

    Inge

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s