Het leven na de SRS, week 36


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 15 juli 2017, dag 247
“Een waterval in Scheveningen”

Er zijn een paar heerlijk rustige dagen voorbij gegaan. Gewoon rustig omdat ik dingen heb gedaan die ik normaal ook zou hebben gedaan. Twee middagjes heb ik Marion een beetje kunnen helpen in haar nieuwe huis. Het lukte zowaar om een paar muurtjes in de glasweefselbehang te zetten. De handigheid daarin ben ik zeker niet verleerd, maar het tempo en het aantal behaalde vierkante meters ligt nu op zo’n 10% van eerst. Ik vraag mij af of dit ooit wel goed gaat komen.
Eindelijk heb ik ook weer even lekker lang kunnen kletsen met zus Sandra. Als ik haar spreek is het altijd fijn en op de een of andere manier heb ik altijd, na haar waterval aan tekst, een heerlijk ontspannen gevoel over mij heen. Als het lukt gaan we volgende maand een weekeindje bij haar langs in België. Ik hoopt dat wij dan weer even naar dat prachtige natuurgebied, de Hoge Kempen, gaan. Daar woont zij op loop afstand vandaan, wauw, wat een mooie omgeving. Dat trekt mij zo erg, de bossen, ik zou daar dagen lang in kunnen vertoeven en genieten. Dat terwijl mijn zus juist gek is op de kust, zij zou zich juist dagen lang kunnen vermaken in Scheveningen. Zij zal ook nooit onze kant op komen zonder even met haar voetjes in het zand te lopen. (Nee, niet de zandbak van Daniël).

En wat heb ik verder uitgespookt? Met dochterlief haar scooter aanbetaald. Ik ben zo trots op haar dat zij haar felbegeerde scooter bij elkaar heeft gewerkt in een standtent. Trots ook omdat zij daar keihard voor heeft gewerkt, want zij maakt echt hele lange dagen en geloof mij maar, dat het heel erg intensief is om de hele dag te rennen en gasten tevreden te houden. (Mocht je Scheveningen bezoeken, zij werk in “Strandcafe en Restaurant Wensveen”, die ligt zo’n 134,85 meter links van de Pier. Daarnaast nog een paar plantjes gekocht voor de tuin. Ik heb daar weer zo’n zin in. En ik ga mij de komende dagen ook echt niet vervelen. Sebastiaan is aanstaande dinsdag jarig en zoals wij dat ieder jaar doen, met een feestje voor volwassen mensen die hij heeft uitgenodigd. Die traditie hebben wij al sinds zijn 4e verjaardag. (Hij word nu 10 jaar). Wij zijn doorgaans niet zo van het feestjes geven, maar Sebastiaan stond er vroeger op en dat hebben wij maar in eren gelaten. Ik moet zeggen dat ik het ook erg leuk vind om te doen. Inmiddels ben ik al twee dagen met de voorbereiding bezig om lekkere dingen te serveren. Allemaal Indische hapjes en die zijn toch het lekkerst als je die helemaal zelf maakt. (Alleen al voor het maken van de pindasaus ben ik ruim 4 uur bezig!).Dus zo maar weer de keuken en de tuin in! :).

Zondag 16 juli, dag 248
“Eieren met gaatjes”

Morgen maar even wat glasweefselbehang bij Marion lenen, met extra veel lijm! Hopelijk is het sterk genoeg om Sebastiaan tot dinsdag rustig te houden. Mijn God, hij is niet meer te houden, zo zenuwachtig is hij voor zijn verjaardag. Hij wil zo graag een nieuwe Nerfgun, de Elite Longshot C6, die heb ik inmiddels wel 300 keer gezien en wat het ding allemaal kan, werd mij, na 24x 30 minuten uitleg helemaal duidelijk. Het trieste alleen is dat dit gevaarte nergens te koop is, ja, alleen online. En dan is de levertijd ook nog eens ruim één week. Dat worden dinsdag dus dikke tranen. (Ik ga nu al meehuilen). Wat hij wel heel erg fijn vindt is dat ik al dagen voor zijn feestje in de keuken sta. Dat maakt het voor mij nog leuker. Maar twintig eieren koken, pellen en voorzien van tientallen kleine gaatjes was best intensief en tijdrovend. Voor de duidelijkheid, de gaatjes zijn er om de saus, waarin ze nu twee dagen gaan liggen baden, goed binnen te laten dringen.
Verder heb ik de ochtenduurtjes doorgebracht met bloggen. Dit keer best wel een openhartig en open blog. Weetje, misschien voor sommige wel een beetje te veel van het goede,  maar vergeet niet dat dit juist de insteek is waarom en waarover ik schrijf.

Dinsdag 18 juli 2017, dag 250
“Sebastiaans verjaardag”

Het was een succes, wat was het onwijs gezellig. Het weer zat enorm mee, eigenlijk is het op zijn verjaardagen niet anders geweest!! Al 10 jaar mooi weer op de 18e juli. Dit keer kreeg mijn eten, van de meest kritische culinaire resistent, 5 vette sterren!! Mede dankzij onze geweldige buurtgenoot John, van ABC Party Verhuur, werd het eten extra luxe geserveerd. Het eerder genoemde cadeau voor Sebastiaan was helaas niet gelukt vandaag. Dankzij een webshop hebben wij hem alsnog kunnen bestellen en komt hij deze week nog aan. En wat was onze boef toch zenuwachtig. Zo zenuwachtig zelf dat hij ‘s-ochtends helemaal op was en tegen mij in slaap was gevallen. Zijn verjaardag is onvergetelijk geworden. Dank jullie wel allemaal.

Woensdag 19 juli, dag 251
“Wel of niet de knoop doorhakken”

Altijd leuk om ergens op in te haken om vervolgens in een leuk gesprek te komen. Niet dat ik mij in gesprekken van andere wring, maar soms gaat het vanzelf. Soms zelfs als je daar helemaal geen tijd voor hebt. Maar ik vind het leuk en ga het zeker niet uit de weg.

Zo liep ik vandaag een benzinestation binnen, alwaar de winkelmedewerkster druk in gesprek was met een klant. (Ik wilde eigenlijk dolgraag afrekenen, maar a la). De beste man vertelde aan de winkelmedewerkster dat hij inmiddels twee kinderen had en de derde op komst was. Nadat de winkelmedewerkster haar blije felicitaties had gegeven, kon ik natuurlijk niet achterblijven. Ik feliciteerde hem met het blije nieuws en de man vertelde trots dat het een jongetje was. Kijk, zo geraak je dus in een gesprek…… Even later vertelde hij dat het voor hem echt de laatste was, want twee was al veel volgens hem, maar drie, ppppffff. Natuurlijk kon ik niet achterblijven door hem even in te wrijven dat ik er slechts zes had. ‘Wat!! ZES!!???’ ‘Echt waar hoor, vertelde ik. ‘Nou’, zei de beste man, ‘jij hebt niet stil gelegen, maar ik ga er nu echt een knoop in laten leggen!’ Ik kon het toch niet laten………. ‘dat is bij mij helemaal fout gegaan’ zei ik, met een blik en lichaamstaal zo van ‘kijk eens goed naar mij”. Heel even was het muisstil, toen viel het kwartje. (Ik denk dat de sterilisatie kliniek vandaag een klantje minder heeft).

Donderdag 20 juli 2017, dag 252

Niet alleen ik, nee, samen hebben wij het er maar druk mee. “Intimiteit” vraagt veel aandacht. We praten er veel over en elke letter die ik schrijf krijgt de goedkeuring van Saskia. Dat wil ik bewust want ik schrijf toch wel hele intieme zaken. Ik kom er in de bewuste blog op zeker op terug. (Deel 10 of zo :)). Maar het is weer terug, het uitdagen. Was bijna vergeten hoe leuk dat wel niet is. Alleen rest mij de taak om ook wat te verzinnen. Dat hou ik nog maar even voor ons, hihi.

We hebben ook een andere knoop doorgehakt. Marion heeft ons uitgenodigd in haar vakantiewoning te Duitsland. Joepie, we gaan er een paar dagen tussenuit!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 gedachtes over “Het leven na de SRS, week 36

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s