Oei ik Groei (2)


In mijn persoonlijke groei van het afgelopen jaar is het langzaam verdwijnen van ‘gelatenheid’ wel iets wat er heel positief tussenuit springt. In het verleden berustte ik mij te snel in onheil. 

Ik heb als klein jochie wat op mijn knietjes gezeten. Gebeden tot ik een ons woog, het veranderde alleen niets aan de situatie. Ik zat niet op mijn knietjes voor het verlangen naar speelgoed of een nieuwe fiets, nee, ik zat uren te bidden om verbetering in mijn leven. Dat het leven eens een keer makkelijker en leuker zou worden. Het gebeurde alleen niet. Wellicht is dit ook wel de reden dat ik de kerk al vrij jong de rug toekeerde. Als kind werd je door de kerk voorgeschoteld dat bidden, zaligmakend was, veel bidden zou de situatie veranderen. Mits je natuurlijk wel zelf goed deed. Kan een jong kind het überhaupt wel slecht doen dan? Ik was er klaar mee.

Het heeft er wel sterk aan bijgedragen dat ik in mijn leven dingen maar liet voor wat het was. Het heeft mij destijds gevormd. Het veranderde toch niet, dus laat maar. Nou ga ik niet zeggen dat deze “eigenschap” in alles verkeerd was, integendeel. Daardoor kan/kon ik redelijk goed met nare zaken omgaan. (Uitzonderingen daargelaten). Er komen nu eenmaal dingen op je pad, die onvermijdelijk zijn en niet direct oplosbaar zijn. Of zelfs helemaal niet oplosbaar. Moet je dan gaan zitten stressen, om iets dat niet op te lossen is? Dacht het niet, althans, zo denk ik er nog steeds over. Daar ga ik niet in veranderen, die eigenschap wil ik koesteren. Het gaat mij nu om de slechte kant van die eigenschap. Kun je je voorstellen dat de impact van zo lang geleden nog zo lang invloed heeft gehad. Ik zelf kon mij dit ook niet voorstellen, maar waarom nu wel? Dat heeft dus alles te maken met de transitie die ik ondergaan heb. Jarenlang was ik uitgeblust, zag geen toekomst meer, zag en voelde de zin van het leven niet meer en leefde van dag tot dag. En nu heb ik een ‘tweede’ kans gekregen, een kans om iets van het leven te maken. Was daar dan een transitie voor nodig? Schijnbaar wel. Hoe zou ik het anders moeten verklaren? Ik ben het levende bewijs dat het nodig was, dat in mijn geval, een juiste stap is gemaakt. Sorry, kan er niets anders van maken. Ik hoorde vroeger nooit iemand zeggen dat ik straalde, mooi was en nu word ik daarmee overspoeld. Weet je wel hoe fijn dat is!!!

Nu moet ik daar mee leren om te gaan. Om te gaan met het vooruit willen, om te gaan met gevoelens waarvan ik van jongs af aan heb geleerd deze weg te stoppen. Het doet ook zeer, zeer omdat ik er anderen mee kwets. Al dan niet terecht of onterecht. Ja, in de ogen van anderen soms onterecht. Voor mij onvermijdelijk. Te lang heb ik mij in dingen berust, die een weldenkend persoon al veel eerder zou hebben aangepakt. Beter gezegd, gelijk zou hebben aangepakt en nooit die ruimte zou hebben gegeven. Dat is juist nu een struikelblok, de ruimte die ik heb gegeven. Mijn oude persoontje heeft tenslotte wel alles geslikt, door een houding aan te nemen waarmee het leek dat het mij niet kon schelen. Hierdoor hield ik het zelf ook in stand. En nu spring ik daar onverwachts midden in. Gooi ik levens overhoop, neem ik beslissingen die de ander pijn doen, die er niets van snappen. Ik leg het wel uit, alleen het kwartje valt niet altijd.  En niet te vergeten dat ik zelf ook een hand in eigen boezem moet steken. Mijn eigen houding in het berusten en laten liggen van zaken, heeft op de ander ook invloed gehad. Mijn jarenlange onverschilligheid, boosheid, verslavingen en afstandelijkheid, heeft er ook ingehakt. Het mag nu niet zo zijn, dat mijn fouten nu afgewenteld worden op diegene die zich wellicht hier ook in berust heeft. Die mij ook maar heeft “gelaten’. En misschien wel geduldig heeft gewacht op betere tijden…… Ik zou zeggen: ‘pak het met beide handen aan, pak die uitgestoken handen van mij, reis mee, geniet mee, de wereld ligt ook voor jou open’. En zo niet, nou, ik ben daar sinds mijn operatie meer dan duidelijk in: “aanpakken of wegwezen”.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s