De prinses en stille Willy


‘Pap? Mag ik een biertje pakken en is het goed als ik hier beneden een sigaretje rook?’

Onze zoon is al zijn hele leven een ‘stille Willy’. Hij is naast een gamer, verslaafd aan series en films kijken. Een jongen die op zichzelf is, een terug getrokken jongen. En sinds het afgelopen jaar pubert hij ontzettend, waarbij wij ons zorgen maak(t)en over zijn zoektocht naar het bestaan van het leven. Een zoektocht die naar zichzelf en naar de zin van het vreemde leven waarin hij zit/zat, het is ook niet niets, zo’n vader….. En dat deed/doet hij met behulp van drank, softdrugs en weet ik veel niet wat.

De afgelopen week was ons al ander gedrag opgevallen, niet verontrustend, of toch wel? Hij was in ieder geval anders dan anders. ‘Die middelen die jij gebruikt stijgen nu wel de hele dag naar je hoofd’, zei ik van de week nog. Het waren kleine subtiele dingetjes die ons opvielen, kleine positieve dingetjes wel te verstaan.
‘Pap? Mag ik een biertje pakken en is het goed als ik hier beneden een sigaretje rook?’ ‘Natuurlijk’, zeiden wij zowat in koor! Normaal zou ik hem met zijn peuk naar buiten sturen, maar je voelt aan dat er iets gaat komen, dat je hem nergens naar toe moet sturen. Hij vroeg het ook heel aardig en vastberaden. ‘Ik heb aanstaande vrijdag een date met een heel mooi meisje. Ik wil zowiezo met haar naar de film en wat gaan drinken’. Hij vertelde tot op de minuut hoe hij die avond met haar door wilde brengen, wat hij wilde delen, wat hij aan deed en vooral de “do and don’t” vond hij heel belangrijk. Hij vroeg ons de oren van het hoofd, terwijl wij zo iets hadden dat hij het al prima, in zijn koppie, gepland had. Ik heb genoten, dit is zo’n ommekeer geweest. Na al die jaren dat hij zich heeft terug getrokken, dat hij niets van ons wilde weten en dan al helemaal niet van mij. En nu zat hij bij ons alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Alsof hij altijd gezellig bij ons zat. Gisteravond, rond middernacht, zat zijn date er op. Het was een hele leuke avond geworden. Ook dat deelde hij met ons, het was zo verschrikkelijk fijn om hem zo te zien…. wauw. En toen ik op hem afstapte, een dikke knuffel gaf, sloeg hij ook zijn armen om mij heen en legde zijn hoofd in mijn nek…….. Ik, ik weet hier niet de juiste woorden voor te vinden, dit was zo intens, zo mooi! (Ze zijn naar “Fifty Shades Darker” geweest. Hij vond de film echt bar slecht. Maar hij vond wel dat hij van ‘mijn’ tip een hele pijnlijke arm kreeg. ‘Dat zit echt niet fijn, in de bios een arm om haar heen slaan’. Het handje-vast-houden beviel hem beter. Oh, voordat ik het vergeet, nog eentje……. ‘Ik ben klaar wakker. Zij dronk thee en dan moet je als jongen toch koffie bestellen, toch?’……….. jammie, jammie, jammie!!!!). 

downloadEn zoals het een beetje gewoon is geworden, is de vrijdagavond de stap avond/nacht van dochterlief geworden. Dat doet zij met haar vaste vriendinnen, die dat ook vanuit ons huis doen. Elke vrijdagavond is het nu een drukte van ‘” wel heb ik jou daar”. Ruim 3 uur doen die meiden over het aankleden en opmaken. Dat gebeurd onder het genot van wat drankjes en ‘shotjes’. Het is al heerlijk dat er nu ineens allemaal vrienden en vriendinnen over de vloer komen, maar gisteravond werd even besloten dat mij carrousel met oorbellen ook een grondig onderzoek zou krijgen. Een van de dames zag ik de deur uit wandelen met mijn oorbellen. Tsja, wat moet ik daar nou weer mee…….

Ja, in mijn visie hoort dit allemaal ook bij mijn transitie. Het geeft zo goed weer hoelang het duurt voordat je naasten ook vertrouwen krijgen in de mens die je aan het worden bent. Tips? Of ik voor anderen in dezelfde positie tips heb? Ja, genoeg!! Maar één ding staat voorop, wees jezelf en gun je kinderen de tijd, veel tijd………….. Ze komen vanzelf wel. (Over kids gesproken. Zou ik wel of niet, doe ik er goed aan om dit hier te delen? Het is mijn blog en mijn gevoel, dus waarom niet! Ik hoorde van een nichtje dat mijn oudste kids op Facebook te vinden waren. Ik kon het niet laten om te kijken. Wauw, twee mooie volwassenen, de één reeds getrouwd (mooie bruid trouwens… en die heel erg op haar moeder lijkt :). Ook een prinses). En de ander heeft zijn vriendin ten huwelijk gevraagd, ze zij ‘ja’. Logisch, hé hé, een ‘nee’ deel je toch niet op Facebook). Hoort dit ook niet een klein beetje bij mijn laatste blog “Ik ben zwart maar lieflijk”? Een beetje wel, al heb ik natuurlijk nooit zwart naar hun, maar naar mijn eigen gedragingen destijds terug gekeken…………….. Gedragingen waarvoor een lieflijk ‘sorry’ in geen honderd jaar genoeg is.

 

2 gedachtes over “De prinses en stille Willy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s