Dagboek SRS week 12


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een dagverslag. De ervaringen rondom deze operatie, de herstelperiode en het dagelijkse leven, gezien vanuit een ziekenhuisbed, deel ik hieronder zoveel mogelijk met jullie. Voor wie het aandurft: onder het kopje “weetjes” vind je nu een link naar een animatie van de operatie die ik ondergaan heb. 

Zaterdag 28 januari 2017, dag 79
“Is het nou pech, of geen pech?”

15:00     Trouwe lezers weten dat ik een dingetje met de ANWB had. Na een paar keer pogingen te hebben ondernomen om mijn persoonlijke contactgegevens aldaar te wijzigen, had ik de strijd even stilgelegd. Totdat ik enkele weken geleden de draad weer oppakte en na een lang telefoongesprek besloot maar langs te gaan, er bestonden geen andere opties meer . Zodoende ontving ik een paar dagen geleden de lidmaatschapskaart eindelijk op naam van mw. Volkering en viel vandaag een keurige bevestiging hiervan in de brievenbus.
fullsizerender-2

Gelukkig schreven ze in brief wel, dat zij uit veiligheidsoverwegingen, de gewijzigde gegevens niet vermelden!!??

 

 

 

Zondag 29 januari 2017, dag 80
“zingen met een lier onder dezelfde paraplu”

13:00   Gisteren waren wij te gast bij “Queer aan Zee”. Ik was daar één keer eerder geweest, eind oktober afgelopen jaar. Vlak voor mijn operatie en omdat ik toen niet lekker in mijn vel zat was ik ook snel weer weg. Gisteren wilde ik het een nieuwe kans geven en had er echt zin in. Het lag eigenlijk in de planning dat ik alleen zou gaan maar helaas werd Saskia ’s middags niet lekker en leek zij een migraine aanval te krijgen. Voor mij een hele goeie reden om thuis te blijven en voor het span te zorgen. Het was even na drieën dat Saskia zei dat zij zich wat beter voelde en dus maar vond dat ik alsnog moest gaan. Ja ja, die floepert gunde mij gewoon mijn uitje terwijl zij dat eigenlijk niet aan kon. Ik bleef dus het uitje afwijzen. ‘Waarom ga ik niet mee’ zei ze. Waarop dochterlief gelijk anticipeerde door te zeggen dat zij wel wilde oppassen, we zouden toch binnen een paar uurtjes terug zijn. Dat haar moeder wat zeelucht zou happen leek haar wel een goed idee :). (En eigenlijk ben ik een beetje bang dat zij dit voor mij heeft gedaan, want omdat zij niet lekker was wilde ik niet weg en was het ook niet gepland dat zij mee zou gaan. Het “leek” mij meer mijn ding dan dat van haar. (Dat bleek ik later weer eens zo naast te zitten).

Dus hup in het wagentje, met gepaste spoed naar Scheveningen, want ik ging ietsje pietsje later de deur uit als gepland. In Scheveningen werden wij hartelijk ontvangen door gastvrouw Hilde en de andere aanwezigen. Zij hadden juist de glazen met bubbels uitgedeeld om gezamenlijk het nieuwe jaar in te luiden. Dus net op tijd om ook een glaasje (alcohol vrije) champagne mee te pakken.
Na heel even de boel te hebben afgetast vond ik deze keer snel aansluiting bij een groepje vrouwen, waaronder een vrouw die wij van “Orpheus” kennen en een vrouw die in zo’n situatie zit, voldoende gespreksstof dus. Ik weet niet wie ze had meegenomen maar er lag een stapeltje jubileum uitgaven van Orpheus, het magazine waarin ik nog met mijn mannelijke tronie sta afgebeeld. Dan zie je ineens de verschillen, wauw!
Saskia raakte al snel in gesprek met Hilde, iets wat je haar wel kan toevertrouwen, die maakt zo verschrikkelijk makkelijk contact. Daar voegden zich even later nog wat vrouwen en één van de mannen bij. Deze man heette William en vooral Saskia heeft een fijn gesprek met hem gehad. Ik sprak tijdens de maaltijd ook even met hem en kwam heel erg goed en prettig op mij over. In een notendop vertelde hij, heel enthousiast,  over zijn werkzaamheden als Lifecoach. Mensen, voor iedereen in de doelgroep of als je iemand kent die worstelt met transgender gevoelens, kijk eens op de website van William:  “Outdoor – Lifecoach” .  In dat groepje werd ook hard gelachen, waar Saskia soms duidelijk hoorbaar bovenuit kwam. En als ik even een bezorgde blik naar haar had dan werd dat steevast weg gewuifd. Zij had het onwijs naar haar zin. En toen ons werd aangeboden om een hapje mee te eten was het dan ook Saskia die zonder blikken of blozen JAAA riep, het was inmiddels al 19:30! (Saskia had tussendoor contact met Sophie, die iedere keer maar duidelijk maakte dat het uitlopen van de oppas-uren geen bezwaar waren).

Helaas werd ik de spelbreekster. Ik had niet op zo’n lange cessie gerekend en hierdoor geen pijnstillers ingenomen of aan mijn zit-ring gedacht. (Ik had inmiddels alle mogelijke zit-posities wel een paar keer gehad en was ook meerdere keren van barkruk veranderd, gestoffeerd en niet-gestoffeerd). Gelukkig kreeg ik van twee aanwezige dames paracetamol toegestopt, anders had de terugreis geen pretje geweest. Oh, en dan nog even als laatste: mannen maken wel eens grapjes van een over een barkruk zakkende vrouw, nou heren, ik kan jullie met zekerheid vertellen dat dat helaas niet mogelijk is!

Iedere aanwezige bij “Queer aan Zee” onwijs bedankt voor de fantastische avond, Saskia & Rianne.

22:00      Ik had ze allemaal gebeld,  brandweer, politie, ggd, vriend of vijand, zelfs mijn ex 😉, als ik zo’n dag als vandaag 2 jaar geleden had meegemaakt. Dit was echt een dag die een vrouw aan het hart gaat. Dit kan alleen een “zij” aan, zeker weten. Ik schrijf niet voor niets dat als dit 2 jaar eerder was gebeurd, ik niet fluitend de dag was doorgekomen. 

Door het spontane avondje uit was Daniël best laat gaan slapen. Ditmaal sliep hij wonderbaarlijk lang uit, tot wel 10:30!!! Dus waar heb je het dan over. Nou, Sophie kwam ’s nachts ziek thuis. (lees: iets te gezellig geweest, waarbij alcohol goed smaakte). Saskia kreeg vanaf een uurtje of 03:00 een enorme migraine aanval en kon hierdoor pas rond 16:30 weer een klein beetje uit haar ogen kijken. Door het uitslapen van Daniël kon ikzelf ook wat langer liggen, maar toen ik wakker was geworden begon het. Sophie die ’s nachts had overgeven en daar nog lang niet mee klaar was. Natuurlijk deed zij dit niet in een emmer maar op de grond, dus eerst poetsen maar. Daarna om de zoveel tijd even naar boven om water te geven en emmers te legen. Saskia tussendoor ook voorzien van medicatie, water geven en proberen om iets voor haar te doen. Dat gaat helaas bij migraine zo slecht. En Daniël, nou die was overal tussendoor lekker tegendraads. Die wilde tot een uur of drie nergens aan meewerken en gaf ongevraagd een demonstratie kattenkwaad voor gevorderden.  (Tussendoor deed ik een geslaagde poging huishouden en een klein stukje blog). Tussen alles door wilde hij even bij zijn moeder op zolder liggen. Geen enkel probleem toch? Ik had dus even 10 minuutjes voor een bakje koffie en de tijd om even te douchen. Terwijl ik nog aan mijn bakkie zat hoorde ik aan alle kanten van en op de trap getik. Vanaf de 3e woonlaag!! In eerste instantie twijfel je aan je eigen gehoor want dit klonk zo ongewoon. Toen begreep ik dat Daniël wel weer wat aan het uitspoken was. Die bleek dus zijn luier uit te hebben gedaan en had naast de schuifdeur van onze slaapkamer geplast. Saskia had er snel een handdoek op gelegd en volgens haar was het probleem al opgelost. Niet dus, het was via een opening naar de bovenste trede gelopen en aldaar verzameld. Vanaf dat punt liep het langs alle kantel van de twee trappen. Toen ik naar boven stoof liep ik werkelijk door een waas van recalcitrante-peuter-plas. Ppppfffff. Ik heb het pand nog even kunnen verlaten. Samen met Sebastiaan en Daniël naar de Jumbo en de AC-tion geweest. En echt, dat was zo gezellig!! Rond een uurtje of 18:30 was iedereen weer een beetje op rit en hebben wij als vanouds met z’n allen aan tafel gezeten. Het is nu rond 22:00 uur en de rust is bijna terug gekeerd. Ik heb het gehad met vandaag……. (Doe nog een rond Noord AA, wat yoga, fiets naar het Keerpunt, klim over het hek en trek nog even 40 baantjes buitenbad. Allemaal geen punt voor mij, zolang het op papier blijft).

Maandag 30 januari 2017, dag 81

Ik weet en voel echt wel dat ik het afgelopen weekeind ver over mijn grenzen ben gegaan. Ik ben aan de andere kant wel ontzettend blij dat ik het kon, met Saskia een paar uurtjes weg en vooral er voor haar zijn. Zondag had zij zo’n slechte dag dat ik er niet aan had moeten denken dat dit een maand eerder was gebeurd. Het was ook wel een uitzonderlijke dag waarbij Sophie ook zo brak als een deur was, Daniël een actieve cursus op-en-top-bengel voor gevorderden in uitvoering bracht, Justin met geen 10 paarden wakker te krijgen was en Sebastiaan, Sebastiaan was, die heeft mij af en toe heerlijk geholpen. Zo hebben wij het toch maar weer gefikst. Saskia krabbelde uiteindelijk wat op en Sophie ging laat op de avond nog heel even op pad. Zo heerlijk om te zien dat zij weer leeft en zulke leuke jongeren mee naar huis neemt. De jongen waar zij gisteren even mee weg ging heeft nog zeker 2 uur bij ons gehangen om lekker te klessebessen. Leuke knul :).
Vannacht was de kleine weer zichzelf, dus om 03:30 weer een gezellige stuiterbal in bed, waarmee ik rond 06:00 maar mee naar beneden ben gegaan. Voor de zoveelste keer maar weer een Sinterklaas filmpje opgezet en even later lag meneertje koekenpeertje te slapen. Ja, slapen…….

Het was nog te doen vandaag. Het enigste stomme van mijzelf was wel om uit te proberen of de pijn in de voetjes nog hetzelfde was. Dit deed ik door de pijnstillers vanochtend maar even niet te slikken. Helaas viel dat ‘s-middags, bij een korte wandeling, niet goed. Bij thuiskomst maar gauw de pijnstillers geslikt en het heeft nog aardig wat uurtjes geduurd voordat zij gingen werken. Jammer dat het nog steeds nodig is. Voor de rest kan ik nu wel verklappen dat het laatste bezoekje aan dr. Kanhai toch goed heeft gedaan. Zoals jullie weten heeft hij toen het e.e.a. van binnen weg geknipt en had ik het toen niet echt naar mijn zin. Maar wat hij gedaan heeft voelt nu wel heel erg goed aan. Het plassen doet geen zeer, het sproeit niet zo erg meer en ook is het dilateren makkelijker geworden. Houden zo zou ik zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s