Dagboek SRS week 7


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex reassignment surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een dagboek. De ervaringen rondom deze operatie, de herstelperiode en het dagelijkse leven, gezien vanuit een ziekenhuisbed, deel ik hieronder zoveel mogelijk met jullie. Voor wie het aandurft: onder het kopje “weetjes” vind je nu een link naar een animatie van de operatie die ik ondergaan heb. 

Vrijdag 23 december 2016 (Dag 43)

15:00         Alles oke hoor. Ik heb even weinig zin gehad om maar 1 seconden achter de laptop te kruipen en te schrijven. En die is ook nog eens zo geïnstalleerd dat ik in bed moet liggen om er achter te kunnen kruipen, wat een rot excuus!! Aan de andere kant zegt dat ook iets anders, ik lig dus niet zo veel meer in bed! Echt niet, alleen puur om te rusten en heel af en toe omdat het gewoon lekker is. Gaat het met de genoemde ongemakken van afgelopen week dan iets beter? Eerlijk gezegd denkt ik dat het met de ongemakken vrijwel hetzelfde is maar dat het meer met een mentale boost heeft te maken. Ik was het gehang en gelig op het ziekenhuisbed ook wel heel erg zat. Daarom zoek ik een uitvlucht naar de fauteuils, de bank en zelf even een eetkamerstoel.
Het lijkt wel een beetje Jantje lacht, Jantje huilt door alle schommelingen die er zijn, hormonaal of niet. De ene dag helemaal happy en de andere dag weer wat minder. Ik neem het maar voor lief en maak er maar van wat er van te maken is. En dat is best nog wel veel.

Zaterdag 24 december 2016 (Dag 44)

15:00        Jeetje, gisteren bijna niet in bed gelegen en veel tijd in Saskia kunnen steken, of beter gezegd wat quality time samen. Dingetjes samen kunnen aanpakken, dingetjes samen doen en dingetjes samen laten, lekker of de bank met een kopje thee, kletsen en lekker stil tegen elkaar aanhangen.

De kerstsfeer is anders dan andere jaren. Dat kan ook niet anders, de kids missen alle versiersels en de kerststal. Zo zie je maar, elk jaar toch een beetje puberaal tegen alles aanschoppen maar als het er niet is word het (voorzichtig) gemist. Ook worden alle tradities overhoop gegooid, nu voor het eerst niet met eerste kerstdag naar mijn schoonmoeder maar naar een restaurant waar ons een kerstmaaltijd is aangeboden. (Ik ga trouwens niet mee omdat ik niet lang kan zitten en mij nog niet comfortabel genoeg voel. Op de valreep ben ik uitgenodigd door Ramona en Marco, onze lieve buurtjes waar ik gezellig bij mag aanschuiven). Tweede kerstdag gaan wij wel naar mijn schoonmoeder en die maakt mij daar een lekkere kalkoen!!!

Het herstel van de ingreep gaat sneller dan ik had gedacht en ik heb mijzelf weer het een en ander aangeleerd waardoor dingen toch wat makkelijker gaan of minder pijnlijk zijn. Zo kwam ik er achter dat als ik tijdens het plassen mijn benen stijf tegen elkaar houd de urine zich veel minder verspreid dus ook niet zoveel in de wondjes komt. Althans dat denk ik want het brand veel minder. Ook maak ik na iedere toiletgang alles uitgebreid schoon waarbij ik merk dat ook dit veel makkelijker gaan. Bijna zonder schrik-pijn kan ik nu iedere centimeter normaal schoonvegen met een vochtig doekje en daarna droog maken. Vanaf gisteren lukte het ook weer om bijna de hele dag ondergoed te dragen, weliswaar met een verbandje maar het was goed te doen. Sterker nog, het begint beter te voelen omdat het wondvocht nu word geabsorbeerd en niet meer vrijelijk haar weg zoekt in liezen en bilnaad. En neem maar van mij aan dat dat echt niet fijn aanvoelde.

Maandag 26 december 2016 (Dag 46)

03:00 / 11:00    Gezellig, ik kan er niets anders van maken. 1e kerstdag is een hele leuke, warme en fijne dag geweest. Een dag waar wij erg tegenop zagen, het was tenslotte de eerste keer in 20 jaar dat wij de maaltijd gescheiden moesten doen. (Oke, zelf al op de onchristelijke tijd van 03:00 uur wakker geworden en nu komt Daniël er ook om 03:30 bij en die wil Pietje Diablo op de laptop kijken. Sorry, ga noodgedwongen straks weer verder met mijn verhaal.
Dat zo weer verder is even anders gelopen, Daniël is de hele nacht bij mij in het ziekenhuisbed gebleven. Rond 06:30 viel hij pas in slaap en lag zo te woelen dat ik van ellende maar op de bank ben gekropen).
Saskia ging om 16:15, samen met haar moeder en zus, naar hun diner en ik werd om 17:00 uur door mijn gastvrouw opgehaald. In totaal mocht ik 200 stapjes naar haar huis maken. Heerlijk weer even wat frisse lucht in mijn neus…. Aldaar werd ik welkom geheten door haar lieve man en twee schatjes van kinderen, daarnaast was ook huisvriendin Desirée uitgenodigd. Een schat van een meid die later voor een onwijs leuk opgemaakt toetje zorgde. Gastvrouw Ramona en gastheer Marco hadden het zo gepland dat ik gelijk op mijn plekje werd geïnstalleerd en kort daarop kon beginnen aan de voortreffelijke maaltijd. Letterlijk aanschuiven maar en smullen geblazen!! Het was zo gezellig dat ik mij niet aan de afspraak heb gehouden door aan te geven als het niet meer zou gaan. Ach, voor die ene keer even over grenzen heengaan moet toch kunnen. Ik was allang blij dat ik het, onverwacht, nog zo lang heb kunnen volhouden. Dat daar een gratis en vrijblijvend nachtelijk Daniël dessert bij zou zitten niet………….. Maar even aanzien hoe 2e kerstdag gaat verlopen, hoe dan ook, die kalkoen gaat er echt wel in!!

 Dinsdag 27 december 2016 (Dag 47)

12:00         Saskia heeft vanochtend met een ziek lijfje Daniël naar de crèche gebracht en ligt nu even te rusten, net als de rest in huis, maar die zijn er tussentijds nog niet uit geweest. (Toen ik vanochtend beneden kwam stond er een large pizza doos naast de bank dus Sophie en Justin hebben zich vannacht nog even vermaakt). Saskia is gisterochtend zo ziek wakker geworden, samen met Daniël had zij hele erge diarree en braak neigingen. Maar niet voor één gat te vangen is zij gewoon dapper mee naar haar moeder gegaan, om daar het kerstfeest verder te vieren. Ik moet tussendoor wel even vertellen dat ook ik het niet makkelijk had, net iets te gek gedaan op 1e kerstdag :). Het is een hele fijne avond geworden en zoals ons gezin gewend / verwend is kregen wij van mijn schoonmoeder een prachtig diner geserveerd. Een traditionele kalkoen met allemaal lekkers er omheen. Schoonzusje lief zorgde weer voor een verse, zelfgemaakte, tiramisu!!

In de afgelopen 20 jaar heb ik het één keer mogen meemaken dat de kalkoen voorbij was gevlogen, dat was in het jaar dat mijn schoonvader overleed. ‘Wie is toch die man die altijd de kalkoen snijd?’ Dat was hij dus en het voelde toen voor mijn schoonmoeder niet goed om een kalkoen op tafel te zetten. Toen ja, want dat was vreemd en het gemis werd er eigenlijk door versterkt. Derhalve heeft zij, ook omdat de kids dit heel graag wilden, de traditie voorgezet. Geen speech van grootvader, geen joekels van handen die de kalkoen heel beheerst in stukken reet en verdeelde onder de behoeftigen, nee gewoon huppetee uit de oven, mes erin en zo op de bordjes van 8 hongerige mondjes,……. en dan die stuffing, jammie…… (Die niet speech zorgde er wel voor dat het eten dit keer warmer leek).

Sophie die bestuurde de auto omdat ik nog steeds niet mag, maar ook nog steeds niet kan rijden. (Op het in- en uit parkeren na dan, dat durfde zij niet. Ik snap de angst van het inparkeren bij mijn schoonmoeder wel. Ondanks dat je op haar opritje een auto of 6 kwijt kan, staan de twee parmante kolommen hier naartoe, wel erg dicht op elkaar. Kijk, het lukte mij wel om onze Chevy-Van er tussen te frommelen maar toen was ik nog niet blond en nu, in het donker, valt het niet mee. Trouwens, weer zo’n hoofdbreker: is het nu oprit of afrit?? Zij woont namelijk op een duinpan waardoor het pad naar de garage toe naar beneden afloopt. Logischer wijs zou je dus kunnen stellen dat je de oprit afrijd als je aankomt……..). Oke, Sophie reed, maar wel voor het eerst met mij erbij. Ik kan niet anders zeggen dan dat zij voor een beginnend bestuurster ontzettend goed rijd. Wauw, wat ben ik trots!!!

21:30    Het eerste stukje voeten onderzoek is vandaag begonnen met een uitgebreid bloedonderzoek. Héhé, het werd tijd!! Misschien had ik zelf wel eerder aan de bel moeten trekken, haha. Donderdag volgt het onderzoek aan de voeten zelf.
Sophie heeft mij even heen en weer geraced, want ook al ligt de hoofdingang van het ziekenhuis hemelsbreed 288,89 meter van ons huis vandaag, lopend (644,88 meter) had ik het echt niet gered. En het is echt geen straf om met haar mee te rijden. Na het ziekenhuis hebben we nog even snel het haarstuk weggebracht en gelukkig zal dit volgend jaar worden terug gezet. Wat heb ik dat prachtige haar gemist, die pruik is echt zo op!

Ondanks dat het kleine stukje wildgroei best vervelend doet heb ik lekker een tijdje in de keuken kunnen hobby-en. Had ik dat eigenlijk al verteld? Volgens mij niet. Het was mij door dr. Kanhai wel verteld dat hij bij de volgende afspraak het e.e.a. opnieuw wilde aanstippen maar ik ging er toen van uit dat het om het bestaande gebrek ging. Na die behandeling had ik al snel de indruk dat het euvel was verholpen maar dat had ik verkeerd gedacht. Nu zit er nog een klein stukje wild vlees, een stukje van zo’n kleine centimeter, maar wel bijna tegen de clitoris aan en doorlopend in het laatste stukje huidplooi. Opnieuw een beetje auw auw. Ik stap nu een paar keer per dag onder de douche om de boel daaronder even grondig met de douchekop uit te spuiten en was de omgeving heel voorzichtig met neutrale zeep. Dat helpt echt tegen het nare, pijnlijke, gevoel. Plassen blijft zo branden dat ik gelijktijdig een stroompje water over mijn huid laat lopen. (Eergisteren deed het een keertje totaal geen zeer zodat ik de keer daarna geen straaltje over mijn huid liet meelopen. Dat heb ik geweten, bij de eerste scheut pakte ik van schrik de kan, die ik in een reflex tegen mij aangooide. De hele boel, inclusief ik, doorweekt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s