‘Met wie spreek ik’


Vroeger leerde ik van mijn ouders om op een correcte manier de telefoon op te nemen. Een paar standaard woorden waren wel: ‘Hallo, u spreek met Roberto Volkering’ en als je de naam even was ontschoten vroeg je beleefd: ‘met wie spreek ik.’ Dat hoor je nu niet zo veel meer.

‘Goedemiddag, met Rianne Volkering, mag ik de afdeling plastische chirurgie van u?’ Vraag ik de vriendelijke telefonist van het Medisch Centrum Alkmaar. (Volgens mij heette hij Bart). Hij verbindt mij meerdere malen door en verontschuldigd zich iedere keer voor het ongemak. Eigenlijk proberen wij er allebei het beste van te maken, het is tenslotte vrijdag. Ik geef aan dat ik de verpleegkundige “echt” moet spreken vanwege een aankomende operatie. Bart zeg heel lief en vastberaden: ‘Je moet er echt op zitten anders kom je er echt niet tussen’. ‘Nu kan dat nog even maar na de operatie is dat niet zo’n goed plan.’ Is mijn reactie op Bart, beiden schieten in de lach en ik word weer doorgezet. Saskia vraagt mij direct waarom ik zo moet lachen en zegt: ‘jullie hebben een dingetje!’ “Inkoppertje”, ‘tuurlijk Saskia, wij hebben allebei een dingetje maar ik straks niet meer.’ Oke, nu kon je mij weg dragen…….. ‘Hallo, met Bart’, klinkt het aan de telefoon. ‘Gaat alles nog wel goed?’ Ik leg hem uit wat Saskia net zei. Wat heb ik samen met de telefonist gelachen. Wauw, een heerlijk ontlading.


En die ontlading was wel even nodig. Die acute drooglegging van al mijn medicijnen heeft mij absoluut volkomen resoluut in een emotionele doorgedraaide rollercoaster getorpedeerd. Hetgeen mij 21 jaar geleden in een niet te beschrijven persoon-(lijkheid) veranderde doet dat nu nog even dunnetjes over. Ik slik nu ruim één jaar exact dezelfde hormoon preparaten als toen. Dezelfde medicijnen die mij destijds volledig in lieten storten en mijn leven zo’n beetje vernietigde. Ik ben ze weer gaan gebruiken, echt waar, ruim een jaar geleden. Ik wist alleen nu waar ik aan begon en was er heilig van overtuigd dat ik ieder spoortje van een nadere ontsporing direct zou gaan herkennen. Ik had het Saskia op haar hart gedrukt, op haar hart gedrukt dat ik direct zou stoppen met deze medicijnen als er maar iets met mij zou gebeuren. Ik had beloofd dat mijn gezin deze kant van de medaille nooit zou zien. En het gebeurde niet, dezelfde medicijnen brachten dit keer stabiliteit en lichamelijke aardigheden. (Cup 75C bijvoorbeeld). Tot twee weken geleden, toen stopte ik verplicht met alle medicijnen, met uitzondering van de maagzuurremmers en vitaminen. Twee weken geleden, toe alles nog, op dat vlak, koek en ei was. (Natuurlijk speelde er veel maar uit medisch oogpunt liep het lekker). Twee weken geleden stopte ik en binnen enkele dagen voelde ik al nattigheid, een onbehaaglijk gevoel. Dit voelde niet goed. De pijn van de reuma kwam ongekend snel en hard om de hoek kijken. Het geestelijk ongemak kon ik niet plaatsen maar werd er wiebelig en onrustig van. Helaas kwam dit op mijn verjaardag er uit en heeft het, heb ik, heel veel schade aangericht.

Saskia en ik rennen nu onze benen uit het lijf en bellen wat af, zo erg zelfs dat er rook uit de “vaste” telefoon kwam en vervangen moest worden. Ook de telefoon van Saskia gaf bijna de geest en zij werd door een sponsoring / gift / lief gebaar / gewoon gegund krijgen binnen een uur na aanvraag op Facebook door  Microhelp voorzien van een prachtige I-Phone. Vandaag hadden wij onze handen even vrij van kleine kinderhandjes zodat wij samen de stad in konden. BH-tjes gekocht voor in het ziekenhuis, 2 voor € 9,00 bij de Hema.4 voor € 21,00 (Saskia heeft er ook maar gelijk 2 genomen) het lijkt de Primark wel! Ook heb ik daar nog een leuk jurkje kunnen scoren. De verpleegartikelen winkel werd een ander verhaal. Daar werd mij direct gevraagd waarvoor ik een zitring nodig had en ondanks inzet van beide, ik en de verkoper, werd ik helaas herhaaldelijk gemeneerd! Jammer, Jammer! Maar Saskia en ik hebben een hele fijne middag gehad. Het is niet weg hoor, dat onbehaaglijk gevoel, dat is eng, heel eng. Zomaar uit het niets kunnen exploderen, zomaar weer naar 1982 worden terug geworpen, terug naar een moment in Libanon. In een flits terug naar 1966, 68, 70, 2016, terug naar de jaren negentig, de eerste springer. Geen controle hebben over mijzelf, helemaal niet één procent, dat was mijn niet te vergeten 54e verjaardag. Ik begon er in dit blog mee, “hallo, met wie spreek ik”, daar was voor Saskia niet eens ruimte voor om dat te vragen, de lijn was was volledig weg. Ik houd er over op, teveel leed bij mijn geliefde en kids veroorzaakt. Ja, vervloek mij maar, dat doe ik zelf ook!

 Nog iets meer dan een week te gaan. De operatie waar ik naar uit kijk is dan achter de rug,  dan mag ik weer aan de hormonen! Eindelijk! En thuis ga ik rusten rust vinden. Genieten van de twee  nieuwe afstandsbedieningen.

21 gedachtes over “‘Met wie spreek ik’

  1. terugdraaien is niet zinvol….sorry is geaccepteerd. Levens nemen soms een bijzondere wending….voor volwassenen is er een keuze maar voor kinderen is die keuze niet mogelijk. Zorgzaamheid is voor kinderen dus van extra belang.
    de elfde van de elfde is de huwelijks dag van mijn huidige man en mijzelf…….bijzonder toch?

    Like

    • Doen wij het op de dag van de gekken toch nog goed, haha. Ik heb kennissen die ooit, los van elkaar, ook op die datum zijn getrouwd en nu al 20 jaar ook een stel zijn. Gefeliciteerd trouwens! (En bedankt voor al dat blog-voer. Dat zal ik heel netjes houden). Ik ben heel waakzaam over de kinderen, het blijft moeilijk maar neem maar aan dat de persoon die zij nu aan hun zijde hebben ietsje pietsje leuker is dan in de oude versie. Ik heb de 11e van de 11e echt niet uitgekozen!!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s