Sound & Vision 3


Nee, ik ben niet gelukkiger als anders. Sterker nog, ik ben het even helemaal niet. En dat terwijl dit eigenlijk wel van mij wordt verwacht. Ik heb nu toch bereikt wat ik wilde bereiken, althans, bijna dan. Maar daar hangt mijn geluk niet vanaf, dat zit in de mensen om mij heen, in mijn hart. net als bij iedereen. Ik zou een enorm relaas kunnen geven waarom en hoe maar daar ga ik niemand mee belasten. Nee, waar ik het wel over wil hebben is de angst van Saskia, zij ziet enorm tegen mijn operatie op. Niet over wat er gaat gebeuren maar de pijn die ik ga krijgen, de lange nazorg die ik nodig heb en de vele maanden die het herstel nu eenmaal vraagt. Zij krijgt ongevraagd een flinke last op haar schouders. Maar het meest bang is zij voor de dood, zij is als de dood dat ik het niet zal overleven, dood ga op de operatietafel. Ik ben aan haar angst het meest schuldig omdat ik heb aangegeven dat, als het nodig is, ik niet gereanimeerd wil worden. Ik besprak het ook met Saskia en haar moeder, nou besprak, ik was al snel buitenspel gezet. Haar moeder zag reanimatie (ook) niet zitten, die zag allemaal complicaties voor zich als ik bijvoorbeeld te lang zonder zuurstof zou komen te zitten. Al met al niet zo handig van mij om het überhaupt te hebben genoemd want insiders weten hoe erg saskia aan mij hangt en dan moet ik niet zulke onheilspellende dingen gaan aanhalen. Saskia zou er alles aan doen, alles accepteren om mij bij zich te houden en ik zou iedere staat van gezondheid van mijzelf goedvinden als het haar maar happy maakt. (Al word ik op sterkwater gezet). Ik krijg vast nog wel de kans om het goed te maken, tijd zat toch! 

En toch houd je rekening met een unhappy ending, het is misschien totaal overbodig maar wij kunnen het niet naast ons neerleggen en regelen dingen die je bij een normale ziekenhuisopname nooit zou doen. Zo zijn langzaamaan alle administratieve dingen op Saskia’s naam gezet, heeft zij alle wachtwoorden en mag zij aan de afstandsbediening komen. De meeste zaken zijn inmiddels afgerond of liggen op de plank, klaar voor het grote archief. Het is zo apart dat juist nu ons gezinnetje weer compleet is, wij extreem veel tijd met elkaar kunnen en willen doormaken en veel oude vrienden en relaties ineens weer opduiken. Maar ook zijn er best veel “te doen” dingen in de laatste weekjes gepropt, zoal een reünie van de LTS, een etentje met een oud jeugd vriendinnetje, uitreiking van de Nobelprijs (ja, toe maar) en een lezing van een aan PTSS lijdende chirurg.  Allemaal dingen die ik “wil” doen, niets moet, alles mag!


Meestal zegt een blik genoeg of hoor je aan de toon hoe een persoon over je denkt. Daar is niet veel fantasie voor nodig.

ZOMAAR EEN TOON, ZOMAAR EEN BLIK:

Met een mega ondertoon van heb ik jou daar kwam het uit zijn koker; ‘Je Lijkt Wel Een Puber Meisje Van 14!’ Zo geïrriteerd en lichtelijk boos kwam hij uit de hoek. Dat is voor hem best wel uniek want het is me daar een stille Willy. (Gamer, dan weet je het wel! Oh, en zoon).’Huh, wat bedoel je,’ vroeg ik in alle onschuld. ‘Jij Met Je Like’s, Ik Hoor Niets Anders De Laatste Tijd!!’ Oke, ik was een beetje aan het doorslaan op Facebook en op strooptocht naar meer like’s voor dit blog, al vulde men maar 1x een rate in (HINT). Want ik vind het best wel gek dat ik zoveel trouwe lezers / lezeressen heb, die vervolgens via andere media hierover complimenteus zijn, maar niet rechtstreeks op dit medium. Zal wel een anonimiteits- dingetje zijn. Genoeg hierover.

Ik heb zoonlief enorm bedankt voor het compliment, want dat is het toch, nietwaar? Ik maakte mij zo druk over mijn uiterlijk en nu word ik zonder blikken of blozen voor 14 ingeschat, wat zijn hormonen toch geweldig!! Ik probeerde hem nog even duidelijk te maken dat ik best wel blij was met zijn opmerking, dat ik blij was dat mijn hormoon schommelingen zich tot wat like irritaties heeft geleid en dat het veel erger had gekund. Ik was niet snel genoeg, hij zat al weer met zijn duimen op de controller. Ik zal het in ieder geval in de gaten houden en mij wat voorzichtiger uitlaten als hij in de buurt is. En eerlijk gezegd herken ik er helemaal niets in, echt niet! Ik houd er nu maar over op en ga lekker verder met Netflix, daar kijk ik heel gedreven naar alle aflevering van “Gossip Girls”. En voor het slapen gaan nog even wegkwijnen in “Girlz”. Doei doei……

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s