Up the hill backwards 


“Up the Hill Backwards” is a song from David Bowie’s 1980 album Scary Monsters (And Super Creeps). Klik hier om nummer te beluisteren  



Op weg naar de denkbeeldige top kwam ik veel te overwinnen obstakels tegen. Ook liep het voor mij uitgestippelde pad nog zo kronkelig dat ik regelmatig de top niet kon zien, zelfs niet wat er achter de volgende bocht verscholen lag. Gaandeweg werd het pad wat rechter en had ik meer en vooral langer zicht op de te nemen hindernissen en de daarbij horende beslissingen.  Op het kronkelige pad vond ik vaak obstakels die alleen te nemen waren door vraagstukken uit het verleden op te halen, te benoemen en op te lossen. Of, met een beetje mazzel, gewoon met een goed gevoel te laten waar het is. Ik moest hiervoor wel terug lopen, afdalen, om daarna weer een hoger niveau te bereiken. En dat was op zijn tijd best moeilijk om te doen, daar was soms veel overredingskracht naar mijzelf toe voor nodig. 

Eigenlijk vind ik het stiekem wel heerlijk om niet te veel meer achterom te hoeven kijken. Het pad naar boven loopt nu in een rechte lijn en ben zo gelukkig met hetgeen waar ik naar toe leef. Nu ben ik zo ver dat ik voor ieder fase, zeg maar, een soort van uitkijkpunt maak, zo’n uitstekende richel waarvan je de hele omgeving kunt overzien en je je absoluut veilig waant. Om de zoveel tijd bereik ik zo’n punt, rust daar uit en neem de tijd om naar beneden te kijken. 

Ik weet nu dat het zo fout was door te proberen bochten te omzeilen, te grote stappen te maken en veel te hard te lopen. Al met al heb ik het niet slecht gedaan maar het had zeker wat subtieler gekund. 

Op zo’n uitkijkpunt neem ik echt de tijd om dat wat achter mij ligt te archiveren en alleen dat mee naar boven te nemen wat ik “zelf” wil. Ik neem de tijd om al dat moois wat ik op dat punt heb bereikt in mij op te nemen. Ik kijk ook grondig naar beneden, of ik toch echt niets vergeten ben want ik ben ook maar een mens. En weet je, verder terug kijken dan het voorgaande uitkijkpunt is niet meer mogelijk. Weet je hoe heerlijk dat iedere keer weer voelt. Het lijkt misschien wel heel egoïstisch maar dat is absoluut niet zo. Ieder rust moment neem ik ook alle tijd om mijn naasten mee te laten evalueren. Ook uit te rusten en zij mogen zelfs aangeven als ik nog even moet wachten met klimmen. 

Saskia houdt mij goed in de gaten en ik haar! Het gebeurt nog al eens dat zij zegt: ‘klim jij maar alvast verder, ik haal je wel weer in’. Tot nu toe deed zij dat ook maar ik loop nu wel achterwaarts naar boven en houd haar strak in het vizier. 

(Ik zal zeker nog wel oude koeien uit de sloot halen maar dan is het meer om bovenwater komende dingen te delen). 

4 gedachtes over “Up the hill backwards 

  1. Wat een mooie vergelijking! Zie je “echt” klimmen! En op die uitkijkpunten kan het zomaar zijn dat je een adembenemende Panorama ziet, dat het ook helemaal niet erg is om even wat langer te wachten met het verder klimmen… Hoe die live-line goed in de gaten, soms schuurt het langs wat rotsen en dan kunnen er dunne plekken in ontstaan…

    Groetjes Ramona

    Like

    • Hoi Ramona, dank je wel voor het compliment. 💋 Inmiddels wel geleerd hoor om heel langzaam te klimmen en goed uit te rusten. Ik gebruik de pauzes ook om de Life-line te checken. Daar zitten idd wat plekjes in die aandacht nodig hebben.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s