Tussen wal en schip


Het laatste blog van collega schrijfster Sandra, met de titel “lesbisch”,  heeft Saskia en ik vandaag aardig bezig gehouden. Het heeft mij ook weer op mijn plek gezet. Even goed kunnen hergroeperen waarmee ik nou bezig ben en wat voor impact dit heeft op Saskia. 


‘En “IK” dan!! Waar hoor “IK” nu bij??’ 

Zei Saskia, héél luid en héél duidelijk, na het lezen van Sandra’s blog. Uh, tsja, jeetje, goeie vraag,……… volgende vraag misschien? Nee, dat zou te makkelijk zijn en ik zou daar niet mee zijn weg gekomen. Tsja, waar hoort Saskia nu bij? Bij mij (Haha), dat is lekker makkelijk beantwoord, maar zo easy is het niet. Toen wij vandaag ervaringen en gevoelens gingen vergelijken waren er wel heel erg veel raakvlakken. Net als ik het vaak niet weet, weet zij het ook niet. Net als ik die tegen onverwachte vragen aan loop,  loopt zij dat ook. 

Lesbisch!!?? Ja toch!! Heeft iemand dan een andere benaming voor twee aan elkaar verbonden vrouwen?  Hé, wij zijn ook nog eens een beetje getrouwd hoor! In ons geval ziet men dat toch anders. Had Saskia met een sis-vrouw, (een mens die vanaf de geboorte al biologisch vrouw was) getrouwd geweest, dan was zij zonder twijfel een lesbienne. Had zij haar vroegere echtgenoot ingeruild voor een vrouw, dan was er ook geen twijfel geweest. Maar nu zegt zij zielsveel te houden van een trans-vrouw. Een vrouw die haar gewezen echtgenoot was en dat schijnt iets moeilijker te liggen. Zeg maar niet te vatten moeilijk.  Ja saskia, je kan wel zoveel zeggen maar diegene die mij niet als vrouw accepteren zullen jou ook niet als gelijkwaardige partner zien. Zou, zoals Sandra schrijft, wat meer bewegen tussen de lhbt-ers wat zijn? Wij denken ook wel van wel, ook al loopt het eerlijk gezegd tussen onze homoseksuele vrienden stukken soepeler dan bij onze lesbische relaties. Saskia heeft de geaardheid van vrienden en familieleden nooit in twijfel genomen, eerder omarmt en wat krijgt zij er voor terug? Zij hoeft dat ook niet maar het zou haar toch helpen. Insiders weten dat wij jaren geleden in een “Orpheus” relatie terecht kwamen. Toen was er ook ongeloof en het verzwijgen loste voor sommige ook alles op. 

Net als Sandra en ik word ook Saskia met uiterst kwalijke vragen en opmerkingen geconfronteerd. En je moet wel heel erg sterk in je schoenen staan wil je hier tegen opgewassen zijn. Trans-vrouwen zullen zonder twijfel gehard zijn maar is mijn partner dat ook? Ik vergis mij hier stierlijk in, jullie ook!!! Ik had beter moeten weten dat zij, om de goede orde maar te bewaren, misschien niet het antwoord aan andere gaf waar ik op hoopte. Of hoe “ik” zou reageren. Ik ben inmiddels wel zover dat geen enkele titel, verwijt of verlies mij nog raakt maar Saskia heeft buiten dat zij mij maar blijft verdedigen ook nog zichzelf en de kinderen. 

Saskia en welk mooi mens dan ook op deze aardkloot hebben recht op een eigen plek. Een Stukje geluk in geaardheid, in partnerkeuze, in het leven en met niet veroordelende vrienden/familie. En ja, ik word ook gek van die rammelende stokken, ook ik heb mijn grenzen maar veroordeel niet!! En weet je, gun je haar dat niet, geef je haar niet die credits dan zal ik rücksichtlos ingrijpen. Mijn leven mogen zij veroordelen en verguizen maar niet dat van haar en de kids, omdat zij voor mij kiest!? 

Oke, waar horen wij nu thuis? Wat is ons plekje? Waar kunnen wij onszelf zijn? 


Een gedachte over “Tussen wal en schip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s