Ogen


Deze ogen kijken altijd vol liefde naar mij. Geen spoortje te bekennen dat ik anders ben dan anderen. Hoe zou de wereld zijn als iedereen eens één moment door deze ogen kon kijken? 


‘Die mevrouw lijkt op een man!’ Oeps. Direct grepen wij in door te zeggen dat het heel erg onbeleefd was om mensen aan te staren en zo iets te zeggen. God, wat voelden wij ons ongemakkelijk. ‘Maar ik heb toch gelijk? Kijk maar!’  Dat zei hij terwijl hij weer achterom naar deze vrouw keek. ‘NIET DOEN!!’, zei ik luid en hiermee juist de aandacht van iedereen om ons heen trok. Maar Sebastiaan week niet van zijn standpunt en voelde zich zo verongelijkt. Hij kreeg er pas vrede mee toen wij hem gelijk gaven. De vrouw was ook heel mannelijk. Wel hebben wij hem duidelijk kunnen maken dat het voor haar echt niet leuk was en hierdoor de pizza minder lekker was. 

Wat heerlijk als je door een kind van top tot teen word bekeken. In luttele seconden krijg je een reactie over datgeen wat zij voor ogen hebben. Zonder enige vorm van schaamte vertellen zij dat dan ook. Voordat moeders kan ingrijpen galmt er door de wachtkamer; ‘mama, is die mevrouw ook een meneer?’  Ik kan er gelukkig om lachen, want hoe zou je anders moeten reageren? Maar moeders loopt rood aan en probeert kindlief op andere gedachten te brengen. Zinloos!! 

Jaren geleden was ik, met mijn lange zwarte haren, jas met franjes en westernboots een indiaan, nu een meneer-vrouw. 

Ik kan mij nog herinneren dat mijn zusje, destijds zo’n 3 of 4 jaar oud, een negroïde man “Zwarte Piet” noemde. Moeders in alle staten en de beste man had alleen maar schik. Des te aparter was het wel dat mijn adoptief zusje uit Senegal komt en qua tint donkerder was dan die beste man. Zij keek en observeerde alleen maar en zei oprecht wat er in haar opkwam. 

Dat is zo fijn aan kinderen. Ze zeggen wat ze denken en beschrijven openlijk wat zij zien. Laat dat zo, word niet boos maar leg uit dat het misschien niet leuk is voor de ander. En als het aan mij ligt, vraag het maar gewoon. Weet je, Sebastiaan bekijkt mij nog steeds elke dag. Hij vind het namelijk heel belangrijk dat ik zo goed mogelijk voor de dag kom. Dat ik “zijn” mooie Rianne ben waar hij trots op is! En Daniël, die weet niet beter. Die twee krijgen hooguit verkeerde signalen door van mensen die niet verder kunnen kijken, die niet door hebben dat zij hun blik vertroebelen. Ja, het zou fijn zijn als iedereen eens even door de ogen van een kind kon kijken. Ze zullen je nooit veroordelen, alleen beoordelen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.