Dikke zeemeermin 


Al hoewel ik mij door de hormonen wel zo voel ga ik dat even niet met jullie delen. Dat vette wel te verstaan, want al nemen mijn gevoelens soms een loopje met mij, ik waan mij niet in de wereld van zeemeerminnen. 


Nee, ik had mijzelf, een paar blogs geleden, heilig beloofd om dit jaar niet te gaan flaneren op de boulevard van Scheveningen. Dat had ik beter maar niet kunnen doen. Sedert jaren vierde mijn schoonmoeder Moederdag steevast in onze stam-strandtent “Wensveen”. Voor insiders, even links van de pier gelegen. Dit jaar ging het door een vakantie van haar niet door en was ik daar voor één keer niet rouwig om. Maar ik juigde te vroeg. Ook zij is een keer per jaar jarig en had nu van het moederdagsuitje een verjaardagsuitje gemaakt. Als verrassing zouden wij ook nog eens een nieuwe strandtent gaan bezoeken. 

En daar gingen wij gisteren dan. Gezellig met z’n allen vanaf haar huis wandelend richting de boulevard. Nou ligt “Wensveen” op een paar passen van de opgang tot de boulevard naast het Kurhaus vandaan maar nee, vanaf daar liepen wij zo wat tot aan de Keizerstraat. Zie je het al voor je? Ik, in een nieuw jurkje (overigens van mijn schoonmoeder gekregen!!!) en op sleehakken van 10 centimeter zowat de halve boulevard flanerend moeten trotseren om de bestemming te bereiken. Maar ik heb het toch maar even twee keer gedaan!!

Daarnaast gebeurde er ook werkelijk van alles waardoor het onmogelijk was om mij op de achtergrond te houden. Zo had Daniël zijn “ik vraag alles aan Rianne” dag. Drie keer met hem door het zand naar de zee geploeterd en menig keer de speelhoek, aan de andere kant van het terras, bezocht. En er gebeurde ook nog wat spannends waardoor er een oploopje ontstond. Daniël, Sebastiaan en wat andere kinderen waren op een stapel strandstoelen en zonneschermen aan het spelen toen er een luid glasgerinkel klonk. Ik was er als eerste bij, gevold door vele verontruste ouders en nieuwsgierige badgasten. Tijdens hun spel was er iets verschoven on dwars door een van de terras ruiten heen gegaan. Gelukkig geen gewonden maar de schrik zat er wel in!!

Het beloofde mooie weer bleef natuurlijk weg maar rond half acht keerden wij blij en voldaan huiswaarts. (En Daniël was zo in de bonen dat hij  het vannacht van 00:30 tot 06:30 nog eens dunnetjes heeft overgedaan). Welterusten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s