Tsjoe tsjoe wa



Het is verdomde lastig om in deze bizarre tijd iets te schrijven, zonder dat het te beladen word. Wij voelen ons echt niet happy en moeten er echt aan trekken om niet in een neerwaartse spiraal terecht te komen. Nu zijn wij wel het een en ander gewend maar dit vergt toch wel heel erg veel van ons. Niet dat het tussen ons komt te staan, gelukkig niet zeg. Dat gaat tot nu toe nog steeds goed en dat is waarschijnlijk het belangrijkste om hier doorheen te komen.

Doordeweeks stond het leven in het teken van werken. Om 05:00 uit bed, een paar bakjes koffie, nicotine, douchen en hup aan het werk. Af en toe kon ik ook het scheren even laten want in werkoutfit was er weinig tot niets vrouwelijks aan mij te zien, behalve de omvang van mijn borsten dan. Bij thuiskomst was het een standaard handeling om uit de mannelijke kleren te springen en iets makkelijks uit de garderobe aan te doen. Een beetje make-up deed wonderen en het pruikje maakte het geheel af. Soms skipte ik wel eens een dag want ook ik had er niet altijd zin in en bleef liever op de bank hangen.  De weekeinden waren tot voor kort juist de heerlijke tut dagen, op je dooie gemakkie in huis keuvelen en aan het einde van de ochtend heerlijk uitgebreid douchen. Dan kreeg het hele lijf een scheerbeurt en had ik alle tijd van de wereld om mij op te maken. Zelfverzekerd ging ik dan de deur uit. Tot een kleine maand geleden zat ik in die lekkere flow.

De eerste week na het ongeluk zag ik het tutten helemaal niet zitten. naast de pijn moest ik er erg aan wennen dat ik maar één hand ter beschikking had. De meeste standaard handelingen werden ineens een opgave van heb ik jou daar. Wel eens geprobeerd om met één hand een bh aan te doen? Gelukkig kon Saskia mij met al dat soort praktische zaken helpen. Naast al die ongemakken leek het wel even lekker om bij te tanken en achterstallige administratie weg te werken. (Ik ging er toen nog van uit dat na twee a drie weekjes de draad weer opgepakt kon worden en alles weer als vanouds verder ging). Aan het administratieve plan kwam snel een eind doordat een “ransom virus” ons netwerk had geïnfiltreerd. Dan realiseer je je pas wat er in zestien jaar allemaal op een pc word opgeslagen! In een klap alles weg!! Natuurlijk had ik wel externe backup schijven maar die zaten aan de pc verbonden en werden dus ook geïnfecteerd. Een hele wijze les, ppff. (Gelukkig vond ik nog een oude harde schijf waarop de digitale foto’s tot augustus 2014  stonden). Ik hoef jullie niet te vertellen hoeveel uurtjes ik inmiddels achter de pc heb doorgebracht.

Het tutten werd nu een ander verhaal. Ik hoefde ’s ochtends vroeg niet in werkkleding te springen en de doordeweekse dagen werden snel gevuld met andere bezigheden. Aan de ene kant wel fijn want ik verafschuw het beeld van de eeuwige bankhanger. Daar moet je echt wel voor waken want dat sluipt er wel heel makkelijk en snel in. Dus iedere ochtend fris en fruitig na het douchen in een makkelijke outfit, pruikje op en de deur uit. Alleen nu zonder make-up. Dat gaat namelijk echt niet met een hand, ja, waarschijnlijk wel na veel oefenen maar die noodzaak ontbreekt vooralsnog . En dan kom je jezelf toch echt wel tegen. Ik ben tot nu toe nog nooit zoveel aangestaard. Het is nu echt een opgave om met al die mannelijke kenmerken en trekken er nog enigszins vrouwelijk uit te zien, dus niet! Echt een koude douche waar ik toch echt doorheen moet. Het zal toch een dagelijks iets worden. Het scheren lukt mij inmiddels aardig met links en aankleden gaat prima, zelf het aandoen van een bh! Het pruikje heeft door het intensieve gebruik eigenlijk haar beste tijd gehad en dat is echt verschrikkelijk zichtbaar. Het is nu overduidelijk dat ik iets onnatuurlijks op mijn hoofd heb. Voor mij is en blijft dit toch een heet hangijzer. Het gewenste haarstuk is inmiddels wel besteld maar zal er hoogstwaarschijnlijk pas na de zomervakantie zijn. In de tussentijd hoop ik zo dat er nog iets gedoneerd gaat worden want door het ongeval  verslechterd onze financiële toestand met de dag, als dat nu ook nog eens roet in het eten gaat gooien??

Hoofd omhoog, schouders naar achteren en borst vooruit! kom op, je kan het, nog maar een paar maandjes te gaan! Ik wil dat zo graag gaan halen!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s