Pingpongen boven mijn hoofd.


Zo herkenbaar geschreven dat ik het graag wil delen.

Sandra

Tijdens een feestje. Rechts van mij staat een groepje vrouwen. Het gesprek gaat over namen. Over hoe je zou hebben geheten als je een jongetje zou zijn geweest. Of andersom een meisje. Waarom je welke naam aan je kind hebt gegeven en hoe het kind zou hebben geheten als het geen jongetje maar juist een meisje was geweest, of omgekeerd. Een van de vrouwen vertelt een smeuig verhaal over hoe haar man een naam had bedacht voor hun kind en welke onnavolgbare redenatie hij er op los had gelaten. Zoiets. Links van mij staat het groepje mannen. “O ja”, klinkt er opeens luid, “echt weer zo’n wijvenverhaal vertel je nu. Zo was het helemaal niet”. De mannen, met in hun hand een flesje bier lachen en knikken instemmend. Blijkaar is het inderdaad een ‘wijvenverhaal’. De vrouwen aan de rechterkant van mij lachen en giegelen zogenaamd ontstemd over het klaarblijkelijke onvermogen…

View original post 287 woorden meer

3 gedachtes over “Pingpongen boven mijn hoofd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s