Take 3


De ochtendcessie zat er op. We voelden ons reuze onspannen, bekleed met servetjes gleed ik over het zwarte asfalt, in warp speed, naar Alkmaar. ‘Daar was ik lang niet meer geweest, ik herkende de oude rotonde nog. De rotonde die ik voor het laatst zag toen ik met Saskia naar Egmond aan Zee reed. Om met haar een heel naar stukje uit mijn verleden te delen. Ik had het daar even, heel even, weer moeilijk mee!!

Wat een druk bezocht ziekenhuis is dat zeg, de Noordwest Ziekenhuisgroep, vestiging Alkmaar. Verouderd maar met een geweldige sfeer. De eerste indrukken die ik kreeg toen ik even een peukje buiten kon roken en later wachtende in de aankomsthal, waren fijn. Na een korte wachttijd werden wij door Lisa en een gastvrouw van het ziekenhuis naar de poli van de chirurg gebracht. ( natuurlijk weer even voor de juiste shots drie keer in en uit, met en zonder jas). Toen de camera was geïnstalleerd mocht ik mij aanmelden bij de receptie en nam de verpleegkundige alle administratieve gegevens met mij door. Toen, toen drong pas bij mij door dat alles echt was. Echt, en niet een vooraf geplande happening voor een televisie programma. Wat kreeg ik het daar in die wachtkamer even te kwaad zeg. Blij dat ik was dat Saskia niet van mijn zijde week. En daar kwam hij om de hoek tevoorschijn, Dr. Kanhai, de chirurg die mij zal gaan verlossen.  ‘Mevrouw Volkering’ zei hij en beiden stonden op. ‘Welke van de twee zoekt u?’ Zoiets zei ik…,’Cut, overnieuw’ zei Pim de regiseur.

Na een kort welkom ging dr. Kanhai, door middel van een fotoreportage, uitleggen hoe hij de operatie zou gaan uitvoeren. Ik had al het één en ander voorbij zien komen op internet maar Saskia nog niet! Weer zo’n knap moment van haar, alles in de plooi gehouden, dat moest ook wel met een camera op je neus. Maar zij was onder de indruk, vond het echt heel mooi en kneep maar een paar keer mijn hand in puin. En haar eerste spontane leuke reactie, ‘wel leuk’, bleek in de uitzending gelukkig eruit geknipt.

Er volgde een korte pauze zodat de cameraploeg zich kon nestelen in de onderzoekskamer. Het lijkt op tv alsof alleen Saskia, de chirurg en ik de kamer binnen wandelen maar er stond toch echt een volledige cameraploeg binnen. ‘Geen bezwaar als alles gefilmd word?’ ‘Nee, zolang mijn ding daar beneden niet in beeld komt’ zei ik. Maar daar direct achteraan kon het mij even niet schelen en zei ik: ‘ach, jullie blurren het weg en deze dokter doet dat straks ook, dus so wat!’  Er werd ook expliciet gezegd dat het in beeld brengen van geslachtsdelen niet door de EO werd toegestaan. Inmiddels weten wij wel beter😥. (Wie goed luisterde hoorde Saskia ook een geluid van opluchting geven bij de opmerking “lang genoeg”. Zij had inmiddels meegekregen dat als dit niet het geval was, de operatie veel meer complicaties met zich mee zou brengen.

Het hele team verkaste weer naar de andere kamer en kreeg ik het verlossende te horen. Ik kwam in aanmerking voor een geslachtsaanpassende operatie. Een operatie die al vanaf oktober kan worden uitgevoerd. Voorwaarden: gestopt zijn met roken en een paar kilootjes er af, makkie toch…….

Back to basic, vervolg afspraak gemaakt met dr. Kanhai, afscheid genomen van het team en in een roes naar Zoetermeer gereden. Nu wachten op de uitzending.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s