Roze kip


Vandaag kon ik, na ruim één week, mijn hand weer zien. Het had wel iets weg van de gegrilde kip die wij gisteren aten!


De afgelopen dagen lekker rustig aangedaan, om mijn hand de gelegenheid te geven te genezen en de dingen weer een beetje op een rijtje te krijgen. Ons leven zou ons leven niet zijn als er geen dingen op ons pad zouden komen. Zo is ons netwerk thuis gehackt en besmet met ransomware. Daarnaast konden ze mij vandaag niet vinden in het ziekenhuis en raakte Saskia en ik uit elkaar gerukt. 

Toen ik de eerste keer op de EHBO werd geholpen was er een controle afspraak gemaakt voor 11 mei. Deze kwam te vervallen door de, met spoed, uitgevoerde operatie. Na de operatie was een afspraak gemaakt voor vandaag. Er zou nog een fotootje worden gemaakt en een afneembare spalk worden aangemeten. Bij aankomst vandaag in het ziekenhuis werd ik dus verwezen naar de afspraak van gisteren. Er was verder niets bekend. Nu was ik daar ook met Saskia en Daniël. Nou,  Saskia die accepteerde dit niet en kreeg het voor elkaar dat ik toch zou worden geholpen. De foto was zo genomen maar wij konden pas twee uur later bij de chirurg terecht!! Dus toen maar het centrum van Gouda ingewandeld en Daniël een lekker ijsje gegeven. Mijzelf trakteerde ik op een rookworst van de Hema. (Jammer dat V&D dat concept niet had). 

Bij terugkomst in het ziekenhuis begaf ik mij in de wachtkamer tussen de wachtenden, daar zat ik naast een mooie donkere vrouw met prachtig lang haar en een huid van perzik. “Meneer ….”, en deze mooie dame naast mij stond op, wauw, wauw, wauw. Niemand in de wachtkamer zei iets, zij hadden het niet door. (Ze maakte overigens bezwaar aan de balie dat haar identiteit nog steeds niet was aangepast). 

Helaas hield Daniël het niet vol en kreeg Saskia het ook op haar heupen, want wij hadden om 17:00 uur een belangrijke afspraak in Zoetermeer. Noodgedwongen en met haar ziel onder de arm verliet zij het ziekenhuis. Het was na vieren dat de receptie van mijn afdeling al was verlaten, dat ik bijna alleen in de wachtkamer zat, dat ik een verpleegkundige tegen een collega mijn naam hoorde zeggen. ‘Zoekt u mij misschien?’ ‘Nee, sorry, wij zijn op zoek naar mevrouw Volkering. Die is aangemeld maar kunnen haar niet vinden!!’  Oké, probleem opgelost, achteraf bleek dat ik dus tweeëneenhalf uur eerder geholpen had kunnen worden!! Helaas werd het geen afneembare spalk. Saskia had vertraging en ik had direct de trein. Op het station van Zoetermeer werden wij weer herenigd!! (Klokslag 17:00 uur waren wij op onze afspraak!). En zeg nou zelf: hier kon ik wel mee voor de dag komen!!


2 gedachtes over “Roze kip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s