Mond vol tanden 2


Heen en weer, heen en weer. Heerlijk weer even op een schommel. Daniël heeft met zichzelf afgesproken dat hij, weer of geen weer, geen dag wil overslaan om na het eten naar de speeltuin te willen. Nou, het huis is te klein als wij hier niet in meegaan. Gelukkig kan ik hier met Saskia goeie afspraken over maken dus die ene keer per week, als het niet regent, vermaak ik mij best wel 5 minuten in de speeltuin. Het is wel vaste prik dat ik het span even ophaal. Daniël gooit bij Saskia alles in de strijd om maar langer te kunnen blijven. Iederee avond past hij de zelf, van de reclame, aangeleerde charmes toe. De ogen van de gelaarsde kat tot whaaa, rollend op de grond. ‘Ga je mee?’  En hup, zonder gebruik te maken van een dwarsfluit hobbelt hij met mij mee naar huis! Grapje, dat lukt mij maar af en toe. 

‘Oorlog! Ik wil niet terug naar de oorlog!’  Sebastiaan was met zijn logeervriendje ook in de speeltuin en kwam heel blij bij mij zitten. Na even wat te kletsen was het  niet hij, maar ik die er op terug kwam. ‘Heb je nog nagedacht over hetgeen je gisteren vroeg?’ vroeg ik. ‘Oorlog! Ik wil niet terug naar de oorlog! Dat heb ik gisteren toch ook gezegd’ zei hij. Dat klopt inderdaad maar toen stond het vriendje voor de deur en ik verstond alleen “oorlog” toen hij zich op Warp speed naar de deur begaf.                  Haarfijn legde hij vervolgens uit dat het morgen 4 mei is en dat wij dan de mensen herdenken die dood zijn. De geliefden die er niet meer zijn, net als de papa van oma, die bij het bombardement op Rotterdam om het leven kwam. Toen kwam er even een adempauze. 

‘Als ik jouw oude naam zie, dan moet ik daar aan denken, dan ga ik ook terug naar de oorlog!!’. En toen werden wij abrupt onderbroken door glas gerinkel en een ijzige gil! Daniël had een glazen schaal te pakken gekregen en die liet hij vakkundig, van grote hoogte, neerdalen op een trottoirband. De ijzige gil was overigens van Saskia. (Voordat jullie mij daar de schuld van geven). Maar goed, Sebastiaan zijn dilemma heeft nog een staartje. Sebastiaan gebruikt in ieder geval hele sterke metaforen. Van wie zou hij dat nu hebben?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s