Struggelingen


Heel wat jaartjes geleden deed onze zoon, via zijn school, mee aan een schrijf wedstrijd, met als thema “griezel verhalen”! Ik heb hem maar een beetje op weg geholpen door een klein tipje van een sluier op te lichten. Hierdoor haalde hij het tot één van de 8 winnaars. De prijs ontving hij destijds uit de handen van de burgervader van Zoetermeer himself!

De tip van de sluier betrof een verhaallijn waar ik al sinds mijn scheiding (1995) mee rond loop. Het laat mij nog steeds niet los. Het heeft te maken met wraak, wraak op het leven en wraak op personen die in mijn ogen goed passen in de rol van slachtoffer. Het is best ziek, gewelddadig en smerig, een thriller die best de moeite waard zal zijn. Het vervelende is dat ik niet kan schrijven, dus zal het verhaal waarschijnlijk niet verder komen dan de beknopte versie van Justin. (Het voorkomt alleen plagiaat😃). Ik heb in de afgelopen 20 jaar meerdere pogingen ondernomen om het op papier te krijgen maar kwam nooit ver. In het begin zaten er maar een paar slachtoffers in. Waaronder personages die echt bestaan en zichzelf direct zouden herkennen. Na 20 jaar is dat nog steeds zo alleen is het wat bijgeschaafd en zijn er meerderen de klos! De verhaallijn is dus best uit te smeren over 20 jaar, of langer zelfs. Het is aan de schrijver of hij ontmaskert wil worden of niet!!


Ben ik nou zo’n wraaklustig persoontje? In boekvorm misschien wel maar in het dagelijks leven ben ik eerder die ezel die zich drie maal stoot aan dezelfde steen! Technisch maak ik niet gauw een tweede fout opnieuw maar als het om vertrouwen in mensen gaat! Waar het vandaan komt? Ik zal het niet weten, net zo min als ik kan verklaren een transgender te zijn! Toch zie ik in dit falen van mijzelf of het aangedane onrecht nou geen reden om daadwerkelijk wraak te nemen. Het doen in mijn verbeelding is voldoende al denk ik dat het in schrift wel een enorme kick geeft. Tot nu toe zie ik dat karma zijn werk grondig doet en moet ik het misschien daarom wel zo laten. (Daar kom ik ooit nog eens op terug). 

Toch maar eens wat gaan doen met dingen die in mijn hoofd blijven spoken? Zo heb ik ooit eens een simpel dingetje ontworpen waarmee je onbeperkt adem kunt halen als je per ongeluk, met je auto in het water beland. Het is eigenlijk te simpel voor woorden, zo simpel dat het daardoor nog niet is uitgevonden. Het werkt als volgt:……….. (Nee, zo gek ben ik ook niet😃). Nu maar eerst mijzelf gaan leren uitvinden, dat zal ook nog wel een paar jaartjes duren!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s