Dat kost wat


Dit stukje schrijf ik uit eigen ervaring en benadruk dat het voor iedere transgender anders en uniek is. 

  

“Dat kost wat, zo’n transitie!” “Hoe denk jij dat te betalen?” Of nog een leuke: “dit doe je toch niet van mijn belastingsgeld?”   Zomaar uitlatingen uit het dagelijks leven. Laat ik eerlijk zeggen, mijn transitie kost bakken met geld!! Ik zou niet eens weten hoeveel maar ik zou het zonder ziektekostenverzekering, lieve mensen om ons heen en veel creativiteit nog geen maand financieel volhouden. 

Het begon allemaal met de vele gesprekken bij de “gespecialiseerde psychologe en psychiater”, toen startte na één jaar de hormoon therapie, het ontharen van mijn gezicht en de “Real Life Fase”, ik moest gaan leven in het gewenste geslacht. (Kleding en make-up voor eigen rekening💅🏼). Nou ben ik al een behoorlijke grijsaard waardoor de laser behandeling voor mijn gezicht snel voorbij zal zijn. De laser  “pakt” namelijk alleen de donkere haren, dus zal ik jaaaren zoet zijn met het elektrisch ontharen, haartje voor haartje!!! Tussendoor blijven de gesprekken bij de psych doorgaan en word ik maandelijks getest op mijn geestelijk vermogen en lichamelijke toestand. Om wat vrouwelijker over te komen zijn inmiddels logopedie lessen gestart. Als de hormoon therapie goed zijn werk doet en de rest van de onderzoeken en gesprekken goed verlopen, dan kom ik in aanmerking voor de gewenste operatie aan het geslachtsorgaan. Hiervoor moet ik stoppen met roken en zal ook een leuk deel van mijn schaamhaar met de laser verwijderd worden. Da’s pas auw!! Na die grote operatie blijf je de rest van je leven hormonen gebruiken. Als je net als ik geen hoofdhaar hebt, dan krijg je een jaarlijkse vergoeding voor een pruik. (Zoals jullie weten is dat lang niet toereikend voor het gewenste haarwerk). Oh, en niet te vergeten, een borstvergroting of iets dergelijks, is voor eigen rekening!

Bakken met geld dus!!                          (Voor de liefhebber van geld)

Nu even wat anders. Voordat ik mij storte in dit “kostbare” avontuur was ik letterlijk een wrak. Ik ben behept met reuma en die was “voor” het traject echt heftig te noemen. Hiervoor gebruikte ik wekelijks een grote dosis medicijnen, waaronder Humira a €600,- per stuk!! En was ik afhankelijk van pijnbestrijding. Wekelijks intensieve fysiotherapie en ik had zelfs een aan mij aangepaste rolstoel.  (Want de 1.3 km naar de plaatselijk C1000 kon ik niet lopend bereiken. Nu durf ik de avond 4-daagse wel aan!!) Door onder andere mijn pompeuze lichaam leed ik aan zware apneu. Waardoor ik alleen kon slapen als ik aan een apparaat was aangekoppeld. En ik was niet happy met mijzelf en toen was drank een van mijn grootste vrienden. Helemaal fout in combinatie met het eerder genoemde. De medicijnen hadden ook een grote impact op mijn gebit. Ik had een eigen veldbedje bij de tandarts! Een ding stond vast, ik was al een dure klant en dat zou in de loop der jaren alleen maar zijn toegenomen.  Het enigste wat er wel altijd was en is gebleven zijn mijn trots en doorzettingsvermogen. En de steun van Saskia en onze 4 kids. 

Geluk en geestelijk / lichamelijk welzijn is dus niet in geld uit te drukken. Vele gebreken die bij mijn oude ik hoorde zijn zeer sterk verminderd of zelfs helemaal verdwenen. Daarmee is het medicijn gebruik beperkt tot alleen het noodzakelijke. 

  
Ik ben gek op LEGO en alleen echte blokjes komen bij mij in huis. Mijn oude ik bestond uit imitatie blokjes. Bij het minste geringste viel ik uiteen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s