48 hours


  Afgelopen vrijdag zijn Saskia, Daniël en ik naar de opening van een expositie geweest. De expositie was georganiseerd door Hans Willink, fotograaf, schrijver en journalist. (En ja, familie van maar hij gaat qua bekendheid zijn familielid evenaren of zelfs voorbij streven. Dat is hem ook gegund😃). Hij is een mens met een heel groot hart en steunt oneindig veel mooie doelen. Zo gaat 50% van de opbrengst van deze expositie naar de “stichting Haagse Sportprijs voor Gehandicapten”. (Stichtinghsg) De expositie is te bewonderen in de bar van Cesar Fitness + Spa Resort aan de Haagse Mauritskade. Wij zijn er trots op om tot zijn vriendenkring te behoren. 

Tijdens de opening ontmoette ik een paar interessante fijne mensen, waaronder Arnout, de voorzitter van het COC Den Haag. Ik werd door hem gevraagd om mee te werken aan een interview, waarom niet! Lijkt mij ontzettend leuk!  Even voor de goede orde: tot nu toe zijn wij gevraagd om deel te nemen aan televisie programma’s, fotoshoots en interviews. Dus niet andersom!!

  Na al dit moois begonnen pas de 48 uur. De 48 uur die helaas nog niet over zijn. Ik verheugde mij zaterdagochtend op de voorlopig laatste laserbehandeling van mijn gezicht. (Dat mag zomers niet omdat je dan ernstige huidproblemen krijgt). Maar ik werd brak wakker en redde het net naar het toilet. Ik voelde mij niet oké en kon niet anders dan de oh zo gewenste afspraak annuleren, ook al twijfelde ik nog wel een beetje 😃. Nou, daar was een uurtje later geen sprake meer van. Hoge koorts en het toilet werd voorlopig mijn thuishaven. Dat is lang geleden dat ik zo erg in de lappenmand belande. ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’ zij Johan ooit. Het voordeel is inderdaad dat de door de hormonen bijgevulde pondjes helemaal weg zijn. (Bijna 12 pond!!). Maar dat dit nou ook een beetje werd afgesnoept van de oh zo fraaie cup C is minder, veel minder. 

Het ergste van alles is wel dat ik niet alleen geveild ben. Onze jongsten hadden het al onder de leden en zijn nu op hun top van ziek zijn. Alles komt nu voor het grootste deel op Saskia neer. Daniël vind gelukkig veel troost bij mij en ligt lekker tegen mij aan te slapen. Helaas voor hem tegen wat minder vertrouwde borstomvang. Gelukkig heeft Saskia gisteren nog wat bij kunnen tanken bij Cesar fitness. (Aan de expositie hielden wij twee toegangskaarten over). 

Ik geef mij maar over aan het zelfreinigend systeem van mijn lichaam. Want reinigen doet het zeker! Ik snap echt niet waar alles wat er maar uit blijft komen, vandaan komt. Ik heb per slot van rekening vrijdagavond voor het laatst gegeten. En dat viel ook bijna in het water omdat Saskia mijn enorme roze portemonnee op de bar had laten liggen. Daar kwamen wij natuurlijk pas achter toen wij in Zoetermeer eten gingen kopen. Maar ach, twee keer op een dag een rondje Mairitskade en plein 1813 is geen straf. 

2 gedachtes over “48 hours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s