HPNWS 


Het zal niet lang met duren voordat wij er weer een rugzakje bij hebben. Het is al heel lang geleden dat in Nederland het ADHD virus was uitgebroken en kort daarop ontdekte diverse gepromoveerden aanverwante aandoeningen. Ik kreeg in het begin van de jaren 90 voor het eerst te maken met ADHD. Mijn zoon was wat actiever dan de rest op school dus de over-belezen-en-ongeduldige-jongens-niet aankunnende-leerkracht had iets in de “Story” gelezen over ADHD en dit etiket op het voorhoofd van mijn zoon geplakt. Daar kom je dus niet meer van af!! (Terwijl het meer aan de rot sfeer thuis lag). Na vele jaren heb ik zelfs de eer gehad de eerste gediognaseerde adhd-er in Nederland te ontmoeten. Die heeft dus werkelijk niets gemeen met mijn zoon.(Een geweldige vent overigens, met een hart van goud maar die kan echt werkelijk waar niet 1 seconden stil zitten). 

Net zo plotsklaps al ADHD verscheen komt nu steeds meer de HPNWS aandoening in het daglicht. Het zal niet lang meer duren voordat hulpverleners zich massaal op deze aandoening gaan storten. Een goudmijn van heb ik jou daar die geen enkele therapeut aan zijn of haar neus voorbij wil laten gaan.

 Toch vind ik het vreemd dat niemand er in de jaren 60 en 70 bij stil heeft gestaan dat de toen ontketenende revolutie ook een keerzijde zou hebben. Het waren de jaren dat wij ons keerden tegen de gevestigde orde, niks moest en alles mocht.

 

 

In een rap tempo namen wij aan dat “normen” helemaal niet vanzelfsprekend zijn en “waarden” alleen maar handig zijn als het ons zelf goed uit kwam. Het zorgde voor een verharding van de maatschappij, waar nu steeds meer mensen onder gebukt gaan en niet meer weten hoe daar mee om te gaan. Het lijkt er op dat de toen zo bevochten vrijheden de vrije hand hebben genomen en gezorgd hebben voor een stuurloze samenleving. Waar het recht van de sterkste geld en alleen nog ikke telt. 

Het zijn juist die enorme grote groep mensen die nog weten wat normen en waarden zijn, die nu worden verpletterd. Zij kunnen domweg niet alle verantwoording overboord gooien om een maatschappelijk geoorloofd leven te bereiken. Zo las ik laatst over een zelfstandige die heel hard heeft geknokt om zichzelf te kunnen bedruipen. Hij had zich jaren geleden uit een 100% afgekeurde positie gewerkt en leefde niet meer op kosten van de staat. Nu hij ouder is speelt zijn handicap meer op en zal hij in de nabijheid volledig afhankelijk worden. Nu word deze man alleen maar geholpen als hij eerst alles tot op de grond toe afbreekt wat hij heeft opgebouwd. Hij moet eerst helemaal kapot voordat iemand een poot uitsteekt.

Juist zo’n man heeft normen en waarden hoog in het vaandel staan en diezelfde normen en waarden maken het hem nu onmogelijk. Het is voor mij ook een heel herkenbaar iets. Mijn normen en waarden zijn ook zo sterk dat ik niet van opgeven wil weten en kost het mij en mijn gezin een bijna onmogelijk leven. De oplossingen die ons worden aangedragen komen ook neer op wat de eerder genoemde zelfstandige is aangeboden. Laat al je normen en waarden vallen en dupeer iedereen om je heen. Dan ben je zichtbaar zielig en een probleem geval, dan pas helpen wij jou!

‘Ga toch lekker de bijstand in, dan heb je het veel beter als nu’! Hoor ik zoveel mensen zeggen. En dat klopt ook wel.

 

Ik zie sommige mensen om mij heen die oneindig worden geholpen en werkelijk geen strobreedte in de weg worden gelegd  als zij daarnaast (zwarte) neven inkomsten hebben. Zonder enige schaamte en met 0,0 normen en waarden worden grenzen van anderen overschreden waarbij de hulpverlenende instanties alleen maar juichend toekijken.

Maar ik kan dat gewoon niet. Mijn normen en waarden tellen en mijn trots trekt dat niet. Ik weet dat ik vecht tegen de bierkaai en dat het onvermijdelijke er aan zit te komen maar ik zal tot de laatste snik mijn eer verdedigen. Ja, ik weet zeker dat ik tot de groep gelukkige behoor die ook het H P Normen en Waarden Syndroom heeft. Een aandoening waar geen hulpverlener mij vanaf kan helpen want ik weiger daar afstand van te doen. Ik geloof juist dat daar ons geluk en liefde voor elkaar begint en eindigd en ons leven zal blijven verrijken. Eerlijkheid overwint alles, toch?

Nee lieve mensen, deze dame (in wording) zal niet de agressieve reuma of de transitie misbruiken om uit de ruif van de bijstand te eten. (Al maken ze het steeds aantrekkelijker😙). Ze pakken ons maar af wat zij pakken kunnen want de hechtheid en liefde in ons gezin staat als een huis.

(Als afsluiter doe ik enkel en alleen nog een beroep op de gulheid van mijn lezers door nogmaals te wijzen op mijn fonds voor het gewenste haarstuk. Dream or Donate ).

5 gedachtes over “HPNWS 

  1. Ik ben het zo niet met je eens. Ik heb meer dan 20 jaar gewerkt met mensen die bungelen aan de onderkant van de samenleving.mensen die niet kunnen en die groep zie ik in deze steeds complexer wordende maatschappij alleen maar groeien. Ja, er zijn mensen die profiteren. Maar dat zijn er heel weinig is mijn ervaring. Mensen willen zich over het algemeen gewoon nuttig voelen en iets zinvols doen. Het is de kwaliteit van een volwassen maatschappij als het onze om voor onze mindere broeders te zorgen. En dat jij je frustratie op die groep loslaat omdat je zelf niet om hulp kunt vragen als dat nodig zou zijn vind ik niet eerlijk. Er is niets stoers aan ‘het allemaal in je eentje blijven doen’ terwijl er misschien gewoon ondersteuning voor je is. Je betaalt er ook je hele leven voor verdorie. Dat vangnet is er ook voor jou.
    Ik heb me vroeger zo kut gevoeld (ja verdrongen trans gevoelens) dat ik niet kon werken en ik ben echt zo blij dat ik toen even kon terugvallen op voorzieningen.

    Like

    • Hoi Sandra, bedankt voor het weerwoord. Het is helaas zo dat als je zelfstandig ondernemer bent, (Eigenaar van een bv) je constant tegen muren aan loopt. Saskia is een super ster in het organiseren van hulp en wat extraatjes en daar zijn wij ook dankbaar voor. Maar dit zijn veelal particulieren initiatieven. Bij officiële instanties is het antwoord bijna eenzijdig. Ga eerst failliet, ga de schuldhulpverlening in en kom dan maar terug. Daar ben ik tot nu toe nog te trots voor!
      Als mens en als bedrijf helpen wij wel degelijk mensen en zouden ons laatste brood nog weggeven. Ook steunen wij nog diverse doelen. Ik zal nooit een groep of wat dan ook over een kam scheren, nooit. Maar ik werk in de bouw en kom bijna wekelijks mensen tegen bij leveranciers of op projecten waarvan ik weet dat zijn een uitkering genieten. Vol trots vertellen zij over de mooie vakantie of nieuwe luxe goederen die zijn aangeschaft. Over die mensen heb ik het! (Als schuldeiser ontvang ik namelijk een overzicht van hun inkomsten en uitgaven van de schuldhulpverlening). Die mij vervolgens doodleuk vertellen het extraatje wat word bij geknabbeld wel te gunnen. En ja, wij staan ook wekelijks in de rij bij de voedselbank, meestal in dezelfde rij als die enkele die ik uit die groep heel gefrustreerd weer geef.
      Gelukkig haal ik heel veel plezier en voldoening uit mijn werk en daarom ga ik tot het uiterste om dat te behouden. Daarnaast ben ik in de volle overtuiging dat mij dat als vrouw gaat lukken😃

      “Een positieve muts die ook eens lekker wil spuien”.

      Like

      • Hoi Rianne, sorry dat ik zo fel reageerde. Eigenlijk doe ik dat zelden. Maar het doet me pijn te zien dat je het moeilijk hebt op dat gebied. Ik heb bijna failliete ondernemers meegemaakt en het is inderdaad echt niet lollig. En inderdaad dat je eerst failliet moet gaan en zo. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat slim en misschien een beetje geniepig best handig kan zijn in het spel met de overheid. Zeker als het water stijgt. Veel sterkte en dank voor je eerlijke reactie.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s