Leeuw van God


Wat is er mooier dan erkenning te krijgen van je blog. Als katholiek opgevoed blaagje keken wij thuis zo veel mogelijk naar omroepen waar RK de scepter zwaaide. Niet constant hoor, want gedurende de carrière van mijn vader was hij ooit televisie recensent (van een katholieke krant) en werd er thuis flink op los gezapt tussen al die 3 kanalen die je toen had. Als puber was dat natuurlijk reuze interessant, gáááááááp. Maar wij hadden begin jaren 60 wel als eerste in de straat een televisie in huis en als er ‘s-middags een kinderprogramma werk uitgezonden zat het hele huis vol. Toen al werd mijn aanwezigheid niet op prijs gesteld. Ik had nog helemaal geen zin in tv en kon net staan in de box. Ik heb heel lang moeten horen dat mijn geschreeuw het kinder-matinee verstoorde. Later, toen mijn vader al lang was overleden, werd er vaak naar mijn familieband met hem gevraagd als ik mij voorstelde aan een conservator. Mijn vader had zich opgeworpen ot een bekende kuntcriticus, vandaar. Ons hele huis stond vroeger vol met boeken over alle kunstvormen want ja die kreeg hij natuurlijk allemaal gratis met als doel er een goed stuk over te schrijven. Toen ik interesse kreeg in popmuziek (toen hete het zo) ruilde mijn vader de gekregen boeken met vinyl. Vinyl die de muziek recensent weer kreeg. Zodoende beschik ik nog steeds van lp’s die eerst een onbekend bandje op de troon moest helpen en later beroemd werden. Maar om weer een grote gaap te creëren en het weg klikken van deze pagina te voorkomen zal ik niet meer afdwalen.

Waar ik naar toe wilde is het programma ‘Hij is een Zij’ van de KRO. (Om de één of andere reden volgden wij dit op de voet 🙂 en voor de jeugdigen onder ons; deze omroep vin je nog steeds op de 3 genoemde kanalen). Wij waren dol op dit programma omdat de “transgender” nu eens een keer niet belachelijk werd gemaakt maar heel serieus op de beeldbuis verscheen. Natuurlijk was er veel ruimte voor humor, want dat kunnen transgenders heel erg goed. Maar ook petje af voor Arie Boomsma die als geen ander de vastgelegde mens begeleid en interviewt.

Nu gaan zij beginnen aan een nieuw seizoen en ben ik vandaag gevraagd om mee te werken aan dit geweldige programma. Buiten dat ik mij vereerd voel en dolgraag de “boze” buitenwereld wil verlossen van de stigmatisering heb ik rekening te houden met mijn dierbaren. Ik ga zo ie zo op de uitnodiging in om elkaar eens te besnuffelen en ondertussen de kinderen stevig aan de tand voelen :).

Een gedachte over “Leeuw van God

  1. Ik kijk zelf, sinds Netflix al helemaal geen ned. 1-2-3 meer, zelfs eigenlijk helemaal geen televisie meer, maar Hij is een Zij, wauw, dat keek ik dus echtwel:) Prachtig programma! Toegankelijk fijn en menselijk:) Ik ben zowieso wel gevoelig voor echt zonder sensatie. Ik houd van mensen en vindt dit een gevoel van recht voor zijn/ haar raap maar niet in je gezicht, terwijl het echt aankomt en binnenkomt. Ik snap de voors en tegens voor de omgeving en kids goed. Maar het is in ieder geval eerlijke tv! Wordt vervolgd!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s