Dorre zooi


ik heb mijn vrouwelijke kant de afgelopen maanden volledig kunnen uiten in de tuinen rond ons huis. Met een hoekhuis hebben wij een achter- voor- en zijtuin. De achtertuin werd altijd goed onderhouden maar het overige land lag er armoedig bij, zeg maar bijna als zo’n stukje grond in een achterstandswijk. Het enigste wat nog ontbrak was een autowrak!  Maar ook daar heb ik mij uit kunnen leven en mijn creativiteit draaide op volle toeren. Niks boekjes met voorbeelden, gewoon doen….

Met industrieel staal, graszoden, tuinhout,  tegels, sierbestrating, verlichting en heel veel bloeiende planten heb ik iets moois en anders dan andere tuinen kunnen maken. En dat met heel weinig financiële middelen. Zie je wel! Ook met weinig kun je mooie dingen creëren. Al hoewel ik als aannemertje wel makkelijk en goedkoop aan materialen kan komen. 

Aan de zijkant stond een rijtje coniferen waarvan ik er reeds 3 had gekapt voor de verandering van de tuin. Ik was voornemens om de rest ook om te zagen en niet te wachten op kerstmis. Afgelopen zondag was mijn schoonzus met de boompje bezig en wees haar op de nodeloze bezigheid want ze gingen toch plat! Nou, dat was voor haar geen optie en vroeg of ik ze wilden behouden. Zonder te vragen ging zij druk aan de slag om ze wat lucht te geven door alle verdorde takken en oud groen te verwijderen. Volgens haar zal het weer goed komen, zij geloofd heilig dat het lelijke rijtje weer tiptop word. 

Het zette mij aan het denken want ik zag/zie mijzelf toch ook als een verdort onderwerp die je alleen maar door kap kan vernieuwen. Net zo slecht als ik de coniferen verzorgde zorgde ik ook voor mijzelf. Dat de coniferen nog een tekenen van leven bleven geven is ook gelijk aan mij, door onverklaarbare redenen niet kapot te krijgen. Ik heb de afgelopen maanden geleerd dat er van mijn verdorde ik ook nog iets valt te maken als je er maar met veel liefde voor zorgt. Ik gun dit de boompjes dankzij mijn schoonzus en vanavond heb ik een vers, jong, boompje er naast geplaatst, op de kale plek waar lang geleden al een deel van de haag was afgestorven. Ik ga er voor zorgen dat de haag er over een paar jaar weer prachtig bij zal staan. Net als mijzelf zal ik door het planten van een nieuw deel over een paar jaar compleet zijn en net zo stralen en bloeien als de haag tussen de bloemenpracht. 

💋 aan mijn schoonzusje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s