Kruipruimte


Deze week ben ik begonnen aan de renovatie verbouwing van een badkamer. Na maandag alles gesloopt te hebben was het de dag daarop tijd om het leidingwerk de waterleiding en riolering aan te passen.

Nou zit dit meestal onder de grond en daarom moest ik een kruipruimte in die zo laag en moeilijk bereikbaar was dat mijn compagnon er niet in durfde. (misschien terecht want als je daar wat overkomt, kom je er niet meer uit en hulpverleners kunnen je niet bereiken). De doorgang was niet groter dan 25 bij 60 centimeter en de hoogte van de ruimte was krap gemeten 50 centimeter. Dan was de ruimte ook nog een bezaaid met rioleringsbuizen, (ook die van de bovengelegen appartementen), centrale verwarmingsbuizen, waterleidingen, bouwafval en spinnen met bijbehorend rag. En dan heb ik het over ontelbare spinnen. Mijn vrouwelijke ik was daar altijd al geen vrienden mee dus was bij het binnentreden van dit hol een Tena-lady geen overbodige luxe geweest.

Na vereende krachten en engelen geduld had ik mij uiteindelijk voor de eerste aan te pakken waterleiding gemanoeuvreerd. Na veel gesteun en gezucht had ik deze uiteindelijk deels vervangen door een flexibele leiding en door het nieuwe gat in de vloer gewurmd. Daarna was de afvoerbuis van de wastafel aan de beurt, dit bleek een eitje te zijn want ik hoefde mij niet te verplaatsen. (mijn compagnon gaf spullen aan via een gat in de vloer).

Hierna kwam een grotere uitdaging, de riolering. En was ik domweg vergeten de bovenburen te waarschuwen om even geen water of toilet te gebruiken. Al kruipende en manoeuvrerend onder en over buizen heen wist ik mij eindelijk in een positie te krijgen die acceptabel was en ik nog beide handen kon gebruiken. (op sommige stukjes kon ik niet eens om mijn as draaien, zo laag was het). Ondertussen werd mijn broek steeds natter, nee niet van datte maar van het vochtig zand, en was mijn shirt en glanzend schedeldak veranderd in een Spiderman outfit. Heel zachtjes zette ik de fijn getande reprozaag in de 125 millimeter dikke buis. Dat viel mee, hij ging er in alsof ik het topje van mijn lippenstift afrond, sorry, het puntje van mijn potlood timmermanspotlood scherp maak.

Maar toen hoorde ik iets onheilspellendst, ssssssssssssss en zag een klein straaltje donker water uit de zaagsnede komen. Het straaltje kreeg de vorm van een waaier en ik voelde mij even wegdromen bij de Fata morgana in de Efteling. Maar toen het zaagblad door het laatste stukje riolering gleed werd de waaier een straal die zelf de Neeltje-Jans niet tegen had kunnen houden. In een flits zag ik allerlei zaken voorbij komen die ik liever nooit aanschouwde. Onder andere ook dingen die bij maandelijkse ongemakken horen en waarvan ik in droge en schone vorm alleen maar kan dromen. Op dat moment realiseerde ik mij ook dat een van de meegezeulde onderdelen niet ging passen. Ik moest hier dus langer blijven dan mij lief was. Wat kan een mens zich vies Β en ongelukkig voelen.

Nu had ik alle tijd om mijn zonden en dromen te overdenken. Mijn gedachten gingen naar de toekomst, de toekomst als vrouw. Welke zonden heb ik gedaan waardoor ik nu hier lig? Ik denk geen, want ik heb nog steeds plezier in dit werk en ben nu al trots op het eindresultaat. (Natuurlijk heb ik wel zonden begaan maar daarover later). Maar zou ik dit dan niet meer doen? Want een vrouw doet zulke dingen toch niet? Eigenlijk een rare gedachten kronkel want ik ben al een vrouw, ik zie er alleen nog anders uit. En in die combinatie heb ik mij al jaren staande gehouden. Maar dan zou het omhulsel het niet fijn vinden. Daar kan ik mij in vinden want als ik al (grotere) borsten had gehad was ik niet eens door dat nauwe gat gekomen. Maar voor mijn nagels hoef ik het niet te laten, ik beschik over zulke harde (lange) nagels dat ik ze regelmatig gebruik als breekmesje. Maar voor mijn huid is dit wel funest, want toen ik er eindelijk uit was moest de hoofdbewoonster overal pleisters plakken. Het beton en bijbehorende stalen vlechtwerk waren her en der door mijn huidje heen gedrongen.

Ik wil later en soms morgen al met mevrouw aangesproken worden. Dat men mij Rianne noemt in plaats van mij te zien als man. Wat doe je dan in zo’n ruime? Mijn mannelijke performen kan daar nog inkomen, ik speel deze rol al jaren uitmuntend, maar als vrouw? Ik wil een mooie warme en zachte uitstraling hebben en lief zijn voor mijn omgeving. Ik wil iets betekenen voor de medemens. Wat ik wil en zal bereiken is dat alle mannelijke kenmerken gaan verdwijnen.en zal het niet accepteren als ik maar iets van een betonvlechtster in de spiegel waarneem. Zal ik dan toch verpleegkundige worden, het beroep waar je ook beren trots op kunt zijn? In mijn vriendenkring, waar ik mij overigens al ge-out hebt, bevinden zich verpleegkundigen. Zij zouden mij een perfecte aanvulling op de werkvloer vinden! Ik kan mij dat goed herinneren als men vroeg wat ik wilde worden, ik zei heel vast beraden dat ik verpleegster werd. Nu denk ik dat mij dat misschien wel eens zou gaan lukken, ik ben in mijn leven al vaker succesvol veranderd van baan. Van VN militair naar schilder, van schilder naar regio manager in de beveiligingssector, van manager naar Hoofd conducteur, van conducteur naar bouwkundig taxateur, van taxateur naar bouwkundig schade-expert, van schade-expert naar zelfstandig ondernemer in de bouw. Dus van ondernemer naar verpleegkundige kan er nog wel bij.

Aan het begin van de middag, 6 uur later, was ik eindelijk weer bovengronds. In de kruipruimte liet ik voor de insiders: 1500 x 25 en 2000 x 40 pvc buis, diverse moffen, 30 en 90 graden bochten, één Y-stuk, snelkoppelingen en enkele meters pexfit achter. Voor de leek; enige stukken huid, een stukje nagel, en mijn timmermanspotlood. Maar wat ik vooral achter liet was mij laatste stukje onzekerheid die er tot nu toe was. Als ik deze ontbering aan kan dan moet de rest toch een peace of cake zijn? Ik ga helemaal voor de weg gestreepte woorden in dit stukje tekst!

Aan het eind van de middag liet mijn compagnon zijn ratel vallen, recht in het verse boorgat de duistere diepte in. Volgende week zal ik weer herenigd worden met mijn timmermanspotlood!!

Maar nu ga ik het weekeind vieren, doei doei.

2 gedachtes over “Kruipruimte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s